Black forest ― Α-λα ελληνικά

Υπάρχουν ενδιαφέρουσες εξελίξεις σχετικά με το café αλλά καλύτερα να μη σας πω μέχρι να οριστικοποιηθούν :)


Έτσι αντί για νέα, σας προσφέρω άλλο ένα από τα πειράματά μου. Πέρσι έφτιαξα black forest cupcakes όταν το blog ήταν στη βρεφική του ηλικία. Τότε που δοκίμαζα νέες συνταγές και μαθαίναμε την τέχνη της φωτογράφισής τους.
Τώρα που τα κεράσια είναι της εποχής είπα να πειραματιστώ λίγο ακόμη. Τα λατρεύω τα κεράσια, και η εποχή τους κρατά τόσο λίγο που ήδη κλαίω που τελειώνει, και μόλις που άρχισε! Ένα ευχαριστώ στην Κική που είχε την καλωσύνη να μου στείλει γλυκό κουταλιού και λικέρ κερασιού. Μου έδωσαν την ιδέα να ασχοληθώ και πάλι με τα black forest cupcakes.


Ήταν υπέροχα!


Ταξιδεύω στην Αγγλία να βοηθήσω τον πατέρα μου που θα κάνει επέμβαση αντικατάστασης γοφού. Αφήνω πίσω τον Αλέξη να φροντίζει το blog και, πιο σημαντικό, τα παιδιά :P Έρχονται και ο παππούς με τη γιαγιά να τον βοηθήσουν. Επιστρέφω σύντομα,

Liz Cupcakes

Brownies

Τις προάλλες ψάχναμε στις φωτογραφίες μας και συνειδητοποιήσαμε ότι δεν είχαμε καθόλου φωτογραφίες brownies. Πώς είναι δυνατόν, αφού τα έχω φτιάξει τόσες φορές τους τελευταίους μήνες; Δοκιμάζω διάφορες συνταγές για να αποφασίσω ποια μου αρέσει.


Για να μην τα πολυλογώ, όταν είδα ότι χρειαζόμασταν φωτομοντέλο brownies για προσθήκη στο 'μενού' μας είπα να διορθώσω την κατάσταση γρήγορα! Ιδού, cheesecake brownies. Χωρίς ούτε-μία θερμίδα!!!


Αυτό που είδα με τα brownies είναι ότι υπάρχουν χίλιοι τρόποι να φτιαχτούν. Ο καθένας έχει την αγαπημένη του έκδοση. Σε μερικούς αρέσει να είναι περισσότερο κέικ, ενώ άλλοι προτιμούν περισσότερο υγρό, αυτό που στα αγγλικά λέμε fudgy. Στο Smitten Kitchen έχουν αρκετά διαφορετικά είδη. Το γεγονός ότι δεν προλάβαμε να βγάλουμε φωτογραφίες μέχρι να τα φτιάξουμε ειδικά για τη φωτογράφιση είναι απόδειξη του πόσο υπέροχα είναι!



Έχω κάνει brownie cupcakes. Χρειάζεται όμως να βρείτε ειδική συνταγή γι'αυτό, επειδή αντίθετα με τις περισσότερες συνταγές κέικ οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για cupcakes, τα brownies απαιτούν ειδική μεταχείριση (μη ρωτάτε πώς το γνωρίζω αυτό :P).


Είναι φανταστικά αν τα ζεστάνετε και τα σερβίρετε με κρέμα ή παγωτό.

Liz

Είναι η blogo-επέτειός μας!

Ξεκινήσαμε αυτό το blog πέρσυ το Μάρτιο, αφού είχαμε αποφασίσει να αφήσουμε πίσω την Αθήνα και να μετακομίσουμε στο Ναύπλιο με τα παιδιά μας για μια απλούστερη ζωή. Βρισκόμαστε σε αυτό που καμιά φορά φαίνεται να μην τελειώνει ποτέ, τη φάση προετοιμασίας του café μας εδώ. Είπαμε να τηρήσουμε ένα αρχείο της διαδικασίας, τόσο για εμάς όσο και για τους μελλοντικούς μας πελάτες! Μερικές φωτογραφίες από το περασμένο 12μηνο:

Αρχίσαμε με την αναζήτηση σπιτιού για να μείνουμε και πολλές δοκιμές συνταγών!

Τον Ιούνιο βρήκαμε σπίτι, και τον Ιούλιο κάναμε ένα μικρό αποχαιρετιστήριο πάρτυ για τα παιδιά.

Κατά τον Σεπτέμβριο αρχίζαμε να μπαίνουμε σε μια σειρά και να απολαμβάνουμε τη φιλοξενία γειτόνων και φίλων.


Ο Οκτώβριος μας έφερε το γάμο του μικρότερου αδελφού του Αλέξη και την πρόκληση των πάνω από 700 cupcakes για το κέρασμα των καλεσμένων τους.





Το τέλος Νοεμβρίου μας ξάφνιασε με το άρθρο στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Τους τελευταίους λίγους μήνες τελειοποιούμε προϊόντα και συνταγές, και βελτιώνουμε τη φωτογράφιση, και αυτό περιέλαβε όλων των ειδών νοστιμιές.







Το 'Φτιάχνοντας το cupcakes.gr' έκλεισε τον πρώτο του χρόνο! Πώς περνάει ο καιρός! Είχα το προσωπικό μου blog από το 2005, αλλά δεν μπορώ παρά να νιώθω μια αίσθηση ικανοποίησης με αυτό το blog, ειδικά τώρα που πλησιάζουμε ολοένα και περισσότερο στο στόχο μας να ανοίξουμε το café και στ'αλήθεια να φέρουμε τα cupcakes 'από την κουζίνα μας στο τραπεζάκι του καφέ σας!' Σας ευχαριστούμε όλους τους αναγνώστες που μας συνοδεύετε σε αυτή την εμπειρία!

Liz & Alex

Υπόλοιπα

Μπήκε ο Μάρτιος ήδη. Λέω να σας δείξω μερικά από τα υπόλοιπα πράγματα που έψησα και μαγείρεψα τον Δεκέμβριο και Ιανουάριο, προτού παρέλθει η ημερομηνία λήξης τους!

Πρώτα πρώτα, ιδού μερικά cupcakes. Μπόλικα cupcakes.







Έφτιαξα επίσης αυτή τη μαρμελάδα πορτοκάλι. Μας έδωσαν μια αρκετά μεγάλη ποσότητα βιολογικών πορτοκαλιών, και μια που η συνταγή που χρησιμοποίησα απαιτεί βράσιμο ολόκληρου του πορτοκαλιού, σκέφτηκα ότι έπρεπε να γίνει με βιολογικά πορτοκάλια.



Πρόσω ολοταχώς τώρα (ελληνικά: fast forward) πριν από δυο βδομάδες, όπου μου έδωσαν λεμόνια. Είπα να δοκιμάσω να φτιάξω λίγο limoncello. Το έχω βάλει να γίνεται. Χρειάζεται χρόνο όμως, και έτσι θα σας ενημερώνω σχετικά με το πώς εξελίσσεται. Νομίζω θα πάει πολύ με βουτυρόκρεμα.

Εξακολουθούμε αυτή την εβδομάδα να αναζητούμε πιθανές τοποθεσίες για το café. Είναι μια πολύ διαφωτιστική εμπειρία.

Μακάρι να υπήρχαν πιο ενδιαφέροντα πράγματα να σας αναφέρω, αλλά αυτά έχω για την ώρα.

Liz

Αρχίζοντας μια επιχείρηση...

Είπα να κάνω μια ενημέρωση αναφορικά με το πώς κυλούν τα πράγματα. Το να ξεκινήσεις μια καινούρια επιχείρηση είναι μία χρονοβόρα, κουραστική υπόθεση. Δεν λέω ότι δεν το γνώριζα αυτό εξαρχής˙ μερικές μέρες, όμως, αναρωτιέσαι στ'αλήθεια αν θα καταφέρεις ποτέ να ξεκινήσεις κάτι νέο.

Για παράδειγμα, για να μπορείς να κάνεις το Α πρέπει να έχεις κάνει το Β και για να κάνεις το Β πρέπει να έχεις ήδη το Α. Βλέπετε που το πηγαίνω.

Εκτός από τη συγκέντρωση ακόμα περισσότερων πληροφοριών σχετικά με τα πάντα από συνταγές μέχρι προμηθευτές, ξεκαθαρίζουμε τις απαιτήσεις υγιεινής, πολεοδομίας, εφορίας κλπ κλπ. Είναι μεγάλη και δύσκολη διαδικασία.

Έχουμε συγκεκριμενοποιήσει το πού μέσα στην πόλη θα θέλαμε να εγκατασταθούμε, αλλά θα πρέπει να δούμε αν υπάρχει τίποτα διαθέσιμο εκεί που θέλουμε όταν θα είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε την ενοικίαση.

Μερικές φορές νιώθω ότι φαίνεται πως δεν κάνουμε τίποτα, όμως, στο παρασκήνιο, συμβαίνουν πολλά πράγματα. Ελπίζω πράγματι σύντομα να σας ενημερώνω για υπογεγραμμένα συμφωνητικά και ανακαινίσεις και αγορές εξοπλισμού! Τουλάχιστον τώρα πια έχω μια μικρή ιδέα από πού να αγοράσω!

Όταν κουράζομαι, πάω και ψήνω ή φτιάχνω μαρμελάδα ή γενικά κάνω πράγματα στην κουζίνα.

Οι γονείς μου ήρθαν για μια σύντομη επίσκεψη αυτή την εβδομάδα, έτσι μάλλον θα φτιάξω μηλόπιτα κάποια στιγμή! Έχω επίσης να επισκεφθώ άλλη μία έκθεση τροφίμων την Παρασκευή. Όσο περισσότερες πληροφορίες μαζέψω, τόσο το καλύτερο.

Έχετε ποτέ σκεφτεί περνώντας από κάπου «Κοίτα! πότε άνοιξε αυτό το μαγαζί;» Νομίζω ότι θα είμαστε ένα από αυτά!

Liz

Μηλόπιτα

Να κάτι άλλο που μου αρέσει να φτιάχνω. Μου αρέσει πολύ, μα πάρα πολύ, η μηλόπιτα. Πρόκειται για την παραδοσιακή μηλόπιτα. Αγγλικό στυλ. Η φρεσκοψημένη μηλόπιτα μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια, και ακόμη και σήμερα είναι ένα από τα αγαπημένα επιδόρπια του Μπαμπά μου, από αυτά που ψάχνει να βρει όταν βγούμε έξω για φαγητό.


Δυστυχώς, σε πολλά μέρη στην Αγγλία πλέον δεν προσφέρουν 'σπιτική' μηλόπιτα, και σου δίνουν κάτι που παράγεται μαζικά, το οποίο πραγματικά με σοκάρει. Αρχίζω να ακούγομαι σαν τον Γκόρντον Ράμσεϋ ή τον Έκτορα Μποτρίνι (χωρίς τις βρισιές φυσικά). Δεν είναι και τόσο δύσκολο να φτιάξει κανείς σπιτική μηλόπιτα. Προφανώς το ζήτημα είναι τα χρήματα, αυτό και οι κατεψυγμένες τηγανιτές πατάτες. Μην αρχίσω να μιλάω για ποιο λόγο εστιατόρια, που κατά τα λοιπά είναι πολύ καλά, προσφέρουν κατεψυγμένες πατάτες...



Εν πάσει περιπτώσει, έτσι μου αρέσει η μηλόπιτα. Να μην είναι πολύ γλυκιά. Πρέπει να είναι λίγο ξινή. Διπλή κρούστα. Χωρίς κανέλλα, ούτε σταφίδες. Σερβιρισμένη ζεστή με κρέμα, custard ή κρέμα παγωτό.

Δεν είμαι βέβαιη ότι η μηλόπιτα θα είναι στο καθημερινό μενού στο 'μαγαζί'. Σίγουρα θα είναι κάπου και σίγουρα θα είναι διαθέσιμη για ειδικές παραγγελίες.

Την ημέρα που έφτιαξα τη μηλόπιτα, έφτιαξα και αυτά τα σοκολατάκια. Δεν έγιναν όσο όμορφα θα ήθελα. Εν μέρει λόγω του ότι αυτοσχεδίαζα λιγάκι με τη συνταγή, και εν μέρει εξαιτίας της 'βοήθειας' από τη μικρότερη βοηθό μου.



Ήταν νόστιμα πάντως. Πολύ νόστιμα!

Μη χάσετε την επόμενη ανάρτηση. Ξεκινάμε κάτι νέο.

Κέικ μπανάνα με γλάσσο φυστίκι

Το ξέρω ότι υποσχέθηκα συνταγή με σοκολάτα αλλά είχα μερικές ώριμες μπανάνες και ήθελα να τις χρησιμοποιήσω.


Αυτά τα cupcakes ήταν υπέροχα, όπως το μαρτυρούν όλοι όσοι τα δοκίμασαν (ο Αλέξης, ο οποίος προφανώς έχει την ευκαιρία να φάει πολλά cupcakes, δεν έχει πάψει να λέει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί πόσο τρομερά ήταν). Τα κέικ ήταν ελαφριά και το γλάσσο τόσο απαλό που ήταν σχεδόν σαν μους. Μένουν στο μενού στα σίγουρα!


Θα φιλοξενώ διάφορους φίλους και οικογένεια στη διάρκεια των επόμενων δύο εβδομάδων, οπότε θα μαγειρεύω πολύ και θα θέλω να περάσω το χρόνο μου με τους καλεσμένους και τα παιδιά όσο κρατούν οι σχολικές διακοπές. Το μπλογκ λοιπόν θα πέσει για ύπνο για δυο βδομάδες. Θα μαγειρεύω όμως, οπότε αναμείνατε τις νέες φωτογραφίες και τα νέα μας για την τσαγερί όταν το cupcakes.gr ξαναβγεί απ'τη χειμέρια νάρκη!

Liz

Newsletter και έρευνα αγοράς

Από την περασμένη Δευτέρα μπορείτε να κάνετε εγγραφή ώστε να λαμβάνετε το newsletter που θα χρησιμοποιούμε για να ενημερώνουμε σχετικά με την πρόοδο των εργασιών μας.

Τις προάλλες πήγαμε μιά βόλτα με τον Αλέξη στο Ναύπλιο.

Εντάξει, δεν ήταν απλώς βόλτα. Είχαμε ένα σκοπό. Για κάποιο διάστημα τώρα λέμε ότι θα ήταν καλή ιδέα να περπατήσουμε στις βασικές περιοχές τόσο του παλιού Ναυπλίου όσο και της νέας πόλης. Προσπαθούμε να παρατηρήσουμε την κίνηση πεζών σε μία μέση ημέρα για να τη λάβουμε υπόψιν όταν αρχίσουμε το ψάξιμο. Σκοπεύουμε να ανοίξουμε το café/τσαγερί (δείτε παρακάτω σχετικά με τη δυσκολία που έχουμε να αποφασίσουμε πώς θα το αποκαλούμε) μέχρι την άνοιξη. Φυσικά γνωρίζουμε ότι δεν πάνε όλα όπως τα προγραμματίζεις!

Καταλαβαίνουμε ότι το να πας μια φορά δεν θα σου δώσει σωστή άποψη, κι έτσι σκοπεύουμε να ξαναπάμε μερικές φορές ακόμη. Δεν είναι και τρομερή δοκιμασία το να περπατάς τριγύρω σ'αυτή την υπέροχη πόλη στη ζεστασιά του ήλιου!


Ήταν πολύ διαφωτιστική βόλτα. Αρχίσαμε να μιλάμε με μία πολύ ευγενική ηλικιωμένη κυρία στην παλιά πόλη που έχει δικά της καταστήματα και όπου να'ναι βγαίνει στη σύνταξη. Είναι στην πόλη για πάρα πολλά χρόνια και ήταν σε θέση να μας δώσει ένα σωρό χρήσιμες πληροφορίες για τα καταστήματα που ήδη είναι εκεί, και ποιά μπορεί να είναι διαθέσιμα σύντομα. Μας έδωσε ακόμη και μια ιδέα για το πότε είναι οι καλύτερες στιγμές στο χρόνο για δουλειά και πότε πέφτει ησυχία. Ήταν πραγματικός θησαυρός χρήσιμων πληροφοριών.

Μπορέσαμε να βγάλουμε μερικά συμπεράσματα. Κατά κάποιο τρόπο τουλάχιστον. Παρατηρούμε ότι οι γνώμες μας για τα πράγματα αλλάζουν καθώς αποκτούμε περισσότερες πληροφορίες, σχεδόν σε καθημερινή βάση.

Και μετά είναι και το ζήτημα της φήμης. Αν το προϊόν σου γίνει γνωστό και αγαπητό, ο κόσμος θα έρθει να το πάρει όπου και αν είσαι. Καλά, εντάξει, όχι οπουδήποτε... αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ. Αν έχεις καλή φήμη, ένα πραγματικά καλό προϊόν, θα έχεις πελάτες που έρχονται ειδικά για αυτό αντί για τυχαίους περαστικούς. Παρόλα αυτά δεν είναι κακό να είσαι σε καλή θέση!

Location vs. Reputation. Reputation vs. Location. Ποιό κερδίζει; Κάποιος συμβιβασμός, υποθέτω.

Ας πούμε λοιπόν ότι έχουμε φτάσει σε κάποια προσωρινά συμπεράσματα. Είναι δυνατό για ένα συμπέρασμα να είναι προσωρινό;

Αλλάζοντας θέμα, είμαστε στα τελευταία βήματα πριν οριστικοποιήσουμε την ονομασία της επιχείρησης, του μαγαζιού, και την επιλογή του λογότυπου. Το έχουμε καθυστερήσει και αυτό. Πάρα πολλές καλές ιδέες! Οι φίλοι μας και γραφίστες από το Atelier μάς έχουν καταπλήξει με τη μεγάλα γκάμα ιδεών τους και μας έχουν δώσει πάρα πολλές δυνατότητες.

Υπάρχουν τόσα πολλά που πρέπει να αφομοιώσεις όταν σχεδιάζεις να ξεκινήσεις μια δουλειά! Νομίζω χρειάζομαι κάτι γλυκό να με βοηθήσει να αποφασίσω!

Τελευταία νέα

Έχει περάσει καιρός από τότε που έγραψα μια κανονική ανάρτηση με τα νέα μας. Είμασταν πολύ απασχολημένοι. Ακόμη δεν έχουμε τακτοποιηθεί πλήρως. Ακόμη μερικές κουρτίνες να κρεμάσουμε. Ούτε ένα κάδρο στους τοίχους. Πόσο αξιοθρήνητοι είμαστε;

Φυσικά συμβαίνουν πολλά. Είχαμε τους γονείς μου που μας επισκέφθηκαν για μερικές μέρες και πήγαμε για μπάνιο και τίποτα παραπάνω. Είναι δύσκολο να ξαναμπείς σε ρουτίνα μετά το καλοκαίρι. Χρειαζόμασταν την ξεκούραση (χρειαζόμαστε κι άλλη) αλλά έχω μείνει με την αίσθηση ότι δεν έχουμε κάνει όλα όσα θα έπρεπε.

Το σπίτι είχε τις δικές του 'παιδικές ασθένειες'. Είμαστε οι πρώτοι ένοικοι, επομένως είναι φυσιολογικό ότι θα υπάρχουν κάποια προβλήματα όταν τα πράγματα πρωτολειτουργούν. Μια σωλήνα που έσταζε κάτω από το νεροχύτη στην κουζίνα προκάλεσε μία μικρο-πλημμύρα. Ο καιρός φαίνεται ότι ξαφνικά άλλαξε με το που μπήκε ο Σεπτέμβριος. Είχαμε κάτι καταπληκτικές καταιγίδες. Τα παιδιά μουρλάθηκαν να παρακολουθούν κεραυνούς και αστραπές και να ακούν μπουμπουνητά από το δωμάτιό τους στη σοφίτα. Τις προάλλες είχαμε μια από τις πιο δυνατές βίαιες καταιγίδες που έχω δει για πολύ καιρό στην Ελλάδα. Το υπόγειο πλημμύρισε! Ο Αλέξης έτυχε να κατεβεί στο υπόγειο για κάτι και πρόσεξε τα λασπόνερα να μπαίνουν. Είχα ένα μικρό χαλάκι εκεί κάτω το οποίο τώρα επέπλεε! Είχαμε μερικά καλά βιβλία που ήταν ακόμη πακεταρισμένα. Υπέροχα βιβλία Αρχιτεκτονικής και Design, τύπου coffee-table. Ευτυχώς τα κουτιά κράτησαν το περισσότερο νερό απ'έξω και καταφέραμε να σώσουμε τα περισσότερα, αν και όχι όλα. Πάλι καλά που ο Αλέξης κατέβαινε εκείνη την ώρα, ό,τι κι αν ήταν που έψαχνε. Αν δεν το'χαμε δει μέχρι το επόμενο πρωί θα είχαμε χάσει πολλά περισσότερα. Όλα μου τα κάδρα με φωτογραφίες και πίνακες ζωγραφικής επίσης ήταν σε κουτιά στο πάτωμα. Ουφ!

Η ηλεκτρική σκούπα χάλασε. Τα ρούχα δεν στεγνώνουν με όλη τη βροχή!

Παρόλα αυτά, με όλα που συμβαίνουν και που απαιτούν συνεχή προσπάθεια, δεν μας έχει χαλάσει τη διάθεση που μετακομίσαμε εδώ!

Τα παιδιά έχουν επιστρέψει στο σχολείο. Και αυτό πήρε το χρόνο του, μέχρι να βρούμε πού θα πάνε. Η πρώτη βδομάδα είναι πιο δύσκολη πάντα. Μέχρι να βρούμε τη ρουτίνα μας και να καταφέρουμε να σηκωνόμαστε νωρίς και παίρνουμε πρωινό και να βγαίνουμε από το σπίτι συγκεκριμένη ώρα. Η επόμενη βδομάδα θα είναι πιο εύκολη.

Όσον αφορά το café, ασχολούμαστε και με αυτό, φυσικά. Ψάχνοντας στην περιοχή για να βρούμε τοποθεσία, ενώ επίσης ερευνούμε τα κόστη, τις άδειες, επιδοτήσεις κλπ. Όλα παίρνουν χρόνο και θέληση. Δεν είναι τόσο εύκολο όταν είμαστε ήδη κουρασμένοι! Διαβάζουμε και βιβλία σχετικά με το πώς να ξεκινήσεις μια επιτυχημένη επιχείρηση.

Όσο κουρασμένη κι αν νιώθω και όσα προβλήματα και αν είχαμε μέχρι στιγμής, εξακολουθώ να είμαι πάρα πολύ ικανοποιημένη με την απόφασή μας να μετακομίσουμε στο Ναύπλιο. Πόσο ανακούφιση νιώθω που δεν χρειάζεται να βλέπω την πολυκατοικία απέναντί μου στο Παλαιό Φάληρο όταν κοιτάζω έξω από το παράθυρο, ή να επιβιώνω μέσα στην κίνηση στην παραλιακή όταν πηγαίνω την κόρη μου στον παιδικό σταθμό. Τώρα έξω από το παράθυρό μου βλέπω έναν πορτοκαλεώνα, και στο δρόμο για τον παιδικό σταθμό κοιτάζω αριστερά και βλέπω τα διάφορα χρώματα των βουνών καθώς αρχίζει να τα λούζει ο ήλιος το πρωί. Μοιάζουν με σκηνικά για θεατρική παράσταση, φτιαγμένα από γιγάντια κομμάτια χαρτόνι, τοποθετημένα για μια μαγευτική σκηνή. Δεξιά βλέπω το Παλαμήδι. Το απόγευμα έχουμε ένα υπέροχο θέαμα με τις ακτίνες του ήλιου που δύει μέσα από τα σύννεφα, πριν πέσει πίσω από τα βουνά.

Ενημέρωση 21 Σεπτεμβρίου 2009: Το υπόγειο πλημμύρισε και πάλι το Σάββατο βράδυ! Καθώς γράφω έχουμε εργάτες έξω που κάνουν κάτι μετατροπές ώστε να μην ξαναμπεί το νερό!

Liz

ΥΓ Η μητέρα μου μού αγόρασε αυτό το υπέροχο νέο βιβλίο. Έχω κάνει μια-δυο δοκιμές που διάβασα. Είμαι σίγουρη ότι μπορείτε να κερδίσετε ένα-δυο κιλά απλώς διαβάζοντάς το.