Αυτό που περιμέναμε!

Το Liz's Cupcakes ΑΝΟΙΞΕ!


Ήταν μια μακρά και δύσκολη διαδρομή. Σαν roller coaster με τα πάνω και τα κάτω του.




Για να πω την αλήθεια, πολλές φορές αναρωτήθηκα αν θα ανοίγαμε ποτέ.

Οπότε, χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις... μία μικρή ξενάγηση:


Όπως μπορείτε να δείτε, δεν έχουμε ακόμη καθιστικό. Βρισκόμαστε ακόμη σε αναμονή της άδειας για αυτό (όπως επίσης και λίγων χρημάτων). Υπάρχουν άδειες για μαγαζιά τύπου take-away και για άλλα με καθήμενους πελάτες. Το δικό μας είχε μόνο την πρώτη. Η άλλη θα πάρει λίγο χρόνο επειδή, όπως συνηθίζεται σε αυτόν τον τόπο, απαιτούνται ένα σωρό έγγραφα καθώς και χρόνος για να εξεταστούν. Ελπίζουμε ότι σύντομα θα μπορείτε να καθίσετε σε έναν όμορφο χώρο για να απολαύσετε έναν υπέροχο καφέ και cupcake. Μέχρι τότε μπορείτε να πάρετε τον καφέ και τα cupcakes σας για να απολαύσετε στο σπίτι.



Οφείλουμε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλους που μας βοήθησαν. Ειδικά στους γονείς μας που μας βοήθησαν με πολλούς-πολλούς τρόπους, τόσο με την εργασία τους όσο και με οικονομική υποστήριξη. Έκαναν πολλές θυσίες για εμάς και είμαστε ιδιαίτερα ευγνώμονες. Τ'αδέρφια μας, επίσης, μας βοήθησαν με περισσότερους τρόπους απ'ό,τι μπορούμε να αναφέρουμε. Μας συγκίνησε επίσης η ευγένεια και οι προσφορές βοήθειας από όλους τους φίλους μας εδώ. Φυσικά αξίζει ένα ευχαριστώ σε όλες και όλους εσάς που μας ακολουθείτε στο blog όπως επίσης κι απ'τα twitter & facebook˙ η ηθική σας υποστήριξη ήταν πολύτιμη. Μας ενθαρρύνατε με τον τρόπο σας μέσω των σχολίων σας και των μηνυμάτων σας. Τα λόγια σας μας έδωσαν πρόσθετη ώθηση να συνεχίσουμε!

Δεν φανταζόμασταν όταν μετακομίζαμε εδώ τον Αύγουστο του 2009 ότι θα μας έπαιρνε τόσο καιρό για να ξεκινήσει το café. Πολλές από τις προσδοκίες μας δεν επαληθεύτηκαν. Είχαμε μπόλικες απογοητεύσεις και ένα σωρό άλλες εμπειρίες για τις οποίες δεν ήθελα να γράψω εδώ! Ίσως όταν βρούμε τη ρουτίνα μας με το café να βρω τις λέξεις. Παραδέχομαι ότι δεν είχαμε την ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ιδέα του πόσος χρόνος θα χρειαζόταν και ότι η άποψη που είχαμε για το χρονοδιάγραμμα ήταν τελείως εκτός τόπου και χρόνου. Παρόλα αυτά, οι περισσότερες καθυστερήσεις ήταν λόγω παραγόντων έξω από τον έλεγχό μας. Εκ των υστέρων, κακώς βασιστήκαμε σε πολλά. Ήταν μια πολύ εκπαιδευτική εμπειρία για εμάς.

Οπότε, να'μαστε. Να αρχίζει άραγε τώρα το ωραίο; Θα δούμε. Σκοπεύουμε να συνεχίσουμε το blog, μόνο που πλέον θα γράφουμε για τη ζωή στο café, όχι την ετοιμασία του! Ένα είναι σίγουρο: είμαι ευτυχής που η φάση της προετοιμασίας έχει τελειώσει και μπορούμε να συγκεντρωθούμε σε αυτό που θέλαμε απ'την αρχή, ένα κόζικο café σε μια πανέμορφη πόλη απ'όπου θα προσφέρουμε καθημερινά λιχουδιές σε όλους μας τους πελάτες.

Είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα απογοητευθείτε!


Liz Cupcakes

Το έθνος τρελαίνεται με τα cupcakes!

Υποσχέθηκα συναρπαστικά πράγματα αυτό το μήνα, και αρχίζουν εδώ. Σήμερα το πρωί, τα ταπεινά μου cupcakes έγιναν 'διάσημα'! Βγήκαν στην τηλεόραση!




Πριν από περίπου δύο μήνες μας τηλεφώνησε η Χριστιάννα Μπαξεβάνη, (παραγωγός˙ συγνώμη, είμαστε λίγο ζαλισμένοι και 'χάσαμε' τον Γαλάνη Μιχόπουλο!) αρχισυντάκτρια της τηλεοπτικής εκπομπής Νηστικοί Πράκτορες. Ίσως θυμάστε ότι τους είχα αναφέρει εδώ τον περασμένο Φεβρουάριο. Η Χριστιάννα μάς ρώτησε αν θα μπορούσαμε να φέρουμε μερικά cupcakes στην εκπομπή καθώς επίσης και να δείξουμε πώς φτιάχνεται μία συνταγή. Αφού ξανασηκώθηκα από το πάτωμα όπου βρέθηκα ξαφνικά μονολογώντας συνεχώς 'δε νομίζω ότι μπορώ να το κάνω', αποφασίσαμε ότι όντως έπρεπε να πάω αφού, προφανώς, είναι ένας πολύ καλός τρόπος για πολύ κόσμο που δεν ξέρει να μάθει τι είναι τα cupcakes! Μία από τις 'αποστολές' μου εκτός από το να ανοίξουμε το μικρό μας café είναι να μάθουν όλοι τι είναι το cupcake και να τα αγαπήσουν!

Η μέρα της μαγνητοσκόπησης της εκπομπής ήρθε πολύ γρήγορα και πεταχτήκαμε στο στούντιο του Star Channel στην Αθήνα με ένα μεγάλο κουτί cupcakes, μερικά συστατικά και τα παιδιά μαζί.



Περάσαμε πολύ ωραία στην εκπομπή με όλους στην ομάδα. Ήταν πολύ καλοί, ευγενικοί και υπομονετικοί μαζί μας. Η Ντίνα Νικολάου και ο Θανάσης Πάτρας έχουν πολλή πλάκα και μεγάλο ταλέντο. Όλη η εκπομπή γίνεται χωρίς καθόλου πρόβα και απλώς ξεκινούν και δεν ακούς παρά ελάχιστα 'cut!' Προτού το καταλάβω φορούσα το μικρόφωνό μου και ήταν ώρα για το μέρος μου στην επίδειξη του πώς φτιάχνουμε Oreo Cookie Cupcakes. Τόσο είχα τρελλαθεί απ'την αγωνία μου μπας και μπερδευτώ με τα Ελληνικά μου που άφησα τη Ντίνα και τον Θανάση να μιλούν σχεδόν μόνοι τους. Αυτοί όμως ήταν τόσο χαλαροί που με βοήθησαν και εμένα να ηρεμήσω λιγάκι.



Τα παιδιά μας ήταν γλυκά και με στην καλύτερη διαγωγή τους και τα ξενάγησαν στο control room. Κατόπιν επέστρεψαν ίσα-ίσα για να συμμετέχουν στα τελευταία λεπτά της εκπομπής! Τους άρεσε τόσο πολύ! Αρχικά ανησυχούσα λιγάκι γι'αυτό, ιδίως όταν η Ντίνα άρχισε να τους κάνει ερωτήσεις! Ήταν σχεδόν αδύνατο να μη γελάσω στο τέλος, όταν η Ντίνα τα ρώτησε τι άλλα όμορφα φαγητά φτιάχνει η Μαμά; και η Ολίβια είπε φακές. Ήταν μνημειώδης στιγμή, και είναι και αλήθεια: παρόλο που μπορεί να φαίνεται ότι την είχαμε βάλει να το πει, η απάντηση ήταν γνήσια! Τρελαίνεται για φακές! Φανταστείτε να είχε πει 'fishfingers'! (για την ιστορία, τρώμε φακές πάνω-κάτω μια φορά το δεκαήμερο και fish fingers μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις...)








Γενικά είχε πολύ πλάκα και η όλη εμπειρία ήταν πολύ ενδιαφέρουσα τόσο για εμάς όσο και για τα παιδιά! Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Ντίνα, το Θανάση, τη Χριστιάννα, τον Γαλάνη και όλους στην ομάδα των Νηστικών Πρακτόρων και στο Star Channel που έγιναν μέρος της μέρας μας. Ανυπομονούμε να σας κεράσουμε cupcakes μόλις ανοίξουμε! Αν εμφανιστούν η Ντίνα ή ο Θανάσης σε καμία 'αποστολή' στη γειτονιά μας, μπορεί να μαγειρέψουμε ξανά νέες λαχταριστές συνταγές cupcakes!





Αν χάσατε την εκπομπή, μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο Star.gr ή φυσικά από εδώ. Σύντομα θα έχουμε link για το βίντεο!

ΥΓ Την ημέρα της εγγραφής της εκπομπής είχαμε επισκέψεις από τη Δανία. Γεια σας Kamilla και Jannie! Ευχαριστούμε για την ευγένειά σας όταν σας παρατήσαμε ολόκληρη την ημέρα! Ελπίζω ότι η δοκιμή των cupcakes μετρίασε την κατάσταση λιγάκι.

Είναι η blogo-επέτειός μας!

Ξεκινήσαμε αυτό το blog πέρσυ το Μάρτιο, αφού είχαμε αποφασίσει να αφήσουμε πίσω την Αθήνα και να μετακομίσουμε στο Ναύπλιο με τα παιδιά μας για μια απλούστερη ζωή. Βρισκόμαστε σε αυτό που καμιά φορά φαίνεται να μην τελειώνει ποτέ, τη φάση προετοιμασίας του café μας εδώ. Είπαμε να τηρήσουμε ένα αρχείο της διαδικασίας, τόσο για εμάς όσο και για τους μελλοντικούς μας πελάτες! Μερικές φωτογραφίες από το περασμένο 12μηνο:

Αρχίσαμε με την αναζήτηση σπιτιού για να μείνουμε και πολλές δοκιμές συνταγών!

Τον Ιούνιο βρήκαμε σπίτι, και τον Ιούλιο κάναμε ένα μικρό αποχαιρετιστήριο πάρτυ για τα παιδιά.

Κατά τον Σεπτέμβριο αρχίζαμε να μπαίνουμε σε μια σειρά και να απολαμβάνουμε τη φιλοξενία γειτόνων και φίλων.


Ο Οκτώβριος μας έφερε το γάμο του μικρότερου αδελφού του Αλέξη και την πρόκληση των πάνω από 700 cupcakes για το κέρασμα των καλεσμένων τους.





Το τέλος Νοεμβρίου μας ξάφνιασε με το άρθρο στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Τους τελευταίους λίγους μήνες τελειοποιούμε προϊόντα και συνταγές, και βελτιώνουμε τη φωτογράφιση, και αυτό περιέλαβε όλων των ειδών νοστιμιές.







Το 'Φτιάχνοντας το cupcakes.gr' έκλεισε τον πρώτο του χρόνο! Πώς περνάει ο καιρός! Είχα το προσωπικό μου blog από το 2005, αλλά δεν μπορώ παρά να νιώθω μια αίσθηση ικανοποίησης με αυτό το blog, ειδικά τώρα που πλησιάζουμε ολοένα και περισσότερο στο στόχο μας να ανοίξουμε το café και στ'αλήθεια να φέρουμε τα cupcakes 'από την κουζίνα μας στο τραπεζάκι του καφέ σας!' Σας ευχαριστούμε όλους τους αναγνώστες που μας συνοδεύετε σε αυτή την εμπειρία!

Liz & Alex

Επιστρέψαμε!

Ξέρω, έχει περάσει καιρός! Tα παιδιά επέστρεψαν στο σχολείο επιτέλους. Τις τελευταίες μέρες συγκεντρώθηκα και άρχισα μια προσπάθεια να γίνω πιο οργανωμένη ως άτομο γενικά ώστε να εκτελέσω 'το σχέδιο' καλύτερα.

Είχαμε πολλούς επισκέπτες τις τελευταίες τρεις βδομάδες. Πρώτος ήρθε ο αδελφός μου από την Αγγλία για μια βδομάδα, και μετά οι Μαδαγασκανοί/Αθηναίοι φίλοι μας ήρθαν για ένα τετραήμερο. Μαγειρέψαμε, φάγαμε, ψήσαμε, περπατήσαμε, επισκεφθήκαμε άλλους φίλους και παίξαμε SCRABBLE με τα παιδιά! Είναι το νέο τους αγαπημένο παιχνίδι. Ο αδελφός μου έφερε επίσης μερικά πολύ ωραία βιβλία για τον Φιν, από το είδος που παίρνει λίγο παραπάνω χρόνο για να τα διαβάσεις. Του αρέσει ιδιαίτερα να διαβάζει ιστορίες στις οποίες πρέπει να περιμένεις το επόμενο κεφάλαιο για να μάθεις τι συμβαίνει μετά...

Τι έφτιαξα λοιπόν; Σας οφείλω κάτι με σοκολάτα, οπότε ιδού...


Τι το ιδιαίτερο έχουν, μπορεί να ρωτήσετε. Λοιπόν, για αρχή, περιέχουν αυτό...


και ύστερα υπάρχει και αυτό


Μέσα υπάρχει αυτό:


Ναι, είναι όλα γεμιστά κέικ. Ganache σοκολάτα. Τελικά, για να γίνουν τα κέικ της ζωής σας...


Βούτηξα μερικά στην υπόλοιπη ganache. Και WOW. Περισσότερα για αυτό σε ένα λεπτό.

Προσάρμοσα τη συνταγή της Deb στην Smitten Kitchen. Αν κάνετε μια γρήγορη αναζήτηση στο Google για Guinness και Bailey's θα βρείτε μπόλικες εκδόσεις της γεύσης αυτής.

Η ιδέα να τα βουτήξω μου ήρθε από την Kari της Retro Bakery. Μία ματιά στη σελίδα τους του μενού θα σας κάνει να ψάχνεστε για το πλησιέστερο γλύκισμα που μπορείτε να βρείτε.

Ήθελα εδώ και κάμποσο καιρό να δοκιμάσω αυτή τη συνταγή και αφού η συνταγή φτιάχνει 24 cupcakes έψαχνα ευκαιρία να τα φτιάξω όταν θα μπορούσα να δώσω αρκετά από αυτά σε άλλους! Πρέπει να ομολογήσω ότι παρόλο που τα κέικ είναι φανταστικά, κράτησα αμέσως μερικές σημειώσεις για το τι θα κάνω διαφορετικά την επόμενη φορά. Δε νομίζω ότι θα τα βάλω στο μενού ακριβώς όπως είναι, αλλά ίσως τα ίδια στοιχεία σε κάποιο διαφορετικό συνδυασμό.

Ο Ιανουάριος θα είναι γεμάτος μήνας. Θα πάω στη HO.RE.CA. (έκθεση για τις επιχειρήσεις ξενοδοχείων, εστιατορίων και café) στην Αθήνα στο τέλος του μήνα. Ευελπιστούμε ότι θα έχουμε υποβάλλει αίτηση για κάποιου είδους επιδότηση εντός του μηνός, και δουλεύουμε και το website. Τα πράγματα θα στραφούν πιο πολύ προς την κατεύθυνση της επιχείρησης! Πάντως θα συνεχίσω να ανεβάζω αναρτήσεις για το πόσο όμορφη είναι η ζωή στην επαρχία! Δεν μπορώ να μη το κάνω (όπως το ότι φύτεψα τα μαρουλάκια μου στον κήπο σήμερα το πρωί και ότι θα πάμε στην παραλία το απόγευμα με τα παιδιά για να μαζέψουμε κλαδιά που ρίχνει ο αέρας για το τζάκι).

Τέλος, ένα ευχαριστώ στην Gasteroplix και την Xanthi για το ότι μου απένειμαν ένα sunshine award! Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας. Το εκτιμώ πολύ. Μου είναι δύσκολο να επιλέξω πού να απονείμω εγώ, ειδικά εφόσον πολλά από τις υπέροχα μπλογκ που ακολουθώ τα έχουν ήδη λάβει, οπότε θα περιοριστώ να παραθέσω κάποια από εκείνα που τρελαίνομαι να διαβάζω...

Λοιπόν, εκτός από τις Συνταγές της Ασπρούλας και τη Γαστεροπλήξ που προανέφερα, απολαμβάνω τα εξής μπλογκ που σχετίζονται με το φαγητό:

Asterolila, Betty, Ivy, Maria, Cheryl, Eleftheria, Kiki, Niki, Συνταγές της Καρδιάς, Lila

Στην πραγματικότητα βλέπω πολλά άλλα μπλογκ επίσης, όχι όλα σχετικά με το φαγητό, πάρα πολλά για να τα αναφέρω εδώ. Απλώς αυτά είναι μία μικρή λίστα εκείνων που με κάνουν να μου τρέχουν τα σάλια οποτεδήποτα τα δω! Ορίστε λοιπόν, πάρτε ένα κέικ...


Σας αφήνω με αυτές τις σκέψεις για την ώρα. Σύντομα θα ανεβάσω και άλλες φωτογραφίες από μαγειρέματα όσο βρισκόμουν σε 'μπλογκοδιακοπές'.

Liz

Φωτογραφίες (για όσους διαθέτουν αίσθηση του Μού-μορ)

Πριν από λίγους μήνες όταν ακόμη ψάχναμε για μέρος να μείνουμε στο Ναύπλιο κατεβήκαμε αρκετές φορές αυθημερόν, και μια-δυο φορές μείναμε για δύο νύχτες.

Σε μία από αυτές τις περιπτώσεις πέσαμε πάνω σ'αυτό στο δρόμο από Κόρινθο προς Ναύπλιο.


Σε περίπτωση που δεν το διακρίνατε, να'το και πιο κοντά:


Τα παιδιά το βρήκαν ιδιαίτερα αστείο. Το ίδιο κι εμείς, τόσο που πήγαμε λίγο πιο σιγά για να περάσει μπροστά και πάλι η αγελάδα και να τη φωτογραφίσει ο Αλέξης.

Μετά από αυτό, και δεν σας κάνω καθόλου πλάκα, αφού ξαναπροσπεράσαμε το αγροτικό και πάλι, μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω στον ίδιο δρόμο, πέσαμε πάνω σ'αυτό το αυτοκίνητο!


Πάλι, αν παρ'ελπίδα δεν το διακρίνατε, να'το και πιο κοντά:


Το οποίο βρήκαμε ακόμη πιο αστείο. Τόσο που για άλλη μια φορά επιβραδύναμε λίγο το αυτοκίνητό μας για να τραβήξουμε τη δική του φωτογραφία.

Ok. Φτάνει πια με τα χαζά αστεία με τα ΜΟΥ. Κάποιοι μπορεί να βιαστούν να πουν 'Μόνο στην Ελλάδα' και ομολογώ ότι μπήκα στον πειρασμό να ονομάσω έτσι την ανάρτηση, αλλά μετά είμαι βέβαιη ότι αν το έκανα, κάποιοι θα μου έλεγαν ότι είχαν δει κάτι παρόμοιο κάπου αλλού!