Υπόλοιπα

Μπήκε ο Μάρτιος ήδη. Λέω να σας δείξω μερικά από τα υπόλοιπα πράγματα που έψησα και μαγείρεψα τον Δεκέμβριο και Ιανουάριο, προτού παρέλθει η ημερομηνία λήξης τους!

Πρώτα πρώτα, ιδού μερικά cupcakes. Μπόλικα cupcakes.







Έφτιαξα επίσης αυτή τη μαρμελάδα πορτοκάλι. Μας έδωσαν μια αρκετά μεγάλη ποσότητα βιολογικών πορτοκαλιών, και μια που η συνταγή που χρησιμοποίησα απαιτεί βράσιμο ολόκληρου του πορτοκαλιού, σκέφτηκα ότι έπρεπε να γίνει με βιολογικά πορτοκάλια.



Πρόσω ολοταχώς τώρα (ελληνικά: fast forward) πριν από δυο βδομάδες, όπου μου έδωσαν λεμόνια. Είπα να δοκιμάσω να φτιάξω λίγο limoncello. Το έχω βάλει να γίνεται. Χρειάζεται χρόνο όμως, και έτσι θα σας ενημερώνω σχετικά με το πώς εξελίσσεται. Νομίζω θα πάει πολύ με βουτυρόκρεμα.

Εξακολουθούμε αυτή την εβδομάδα να αναζητούμε πιθανές τοποθεσίες για το café. Είναι μια πολύ διαφωτιστική εμπειρία.

Μακάρι να υπήρχαν πιο ενδιαφέροντα πράγματα να σας αναφέρω, αλλά αυτά έχω για την ώρα.

Liz

Twitterόπιτα :)

Πριν μερικές βδομάδες, ενώ ήμουν στη σελίδα μου στο twitter, η Ειρήνη ανέφερε ότι έτρωγε μια φέτα της σπιτικής της λεμονόπιτας. Είχαμε ήδη ανταλλάξει μερικά τιτιβίσματα σχετικά με το ότι η οικογένειά της στο παρελθόν είχε ζαχαροπλαστεία και μου ακούστηκε πολύ ενδιαφέρον! Η σκέψη των ζαχαροπλαστείων και το γεγονός ότι είχα μια μεγάλη σακούλα με λεμόνια με έκαναν και ζήτησα αμέσως τη συνταγή. Την οποία και είχε την ευγενή καλωσύνη να μου δώσει!


Τελικά δεν πρόκειται για καμιά αρχαία συνταγή από το οικογενειακό βιβλίο, αλλά μάλλον για μία που παρουσιάστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή Νηστικοί Πράκτορες! Παρόλα αυτά, η γεύση ήταν εξαιρετική!


Με την παρούσα την αποκαλώ twitterόπιτα, αφού έτσι τη γνώρισα! Στην πραγματικότητα είναι μια πολύ απλή συνταγή και μπορείτε να προσθέσετε μαρέγκα αν τραβά η καρδιά σας!

Ιδού η συνταγή. Ευχαριστώ, Ειρήνη, και φυσικά τους 'νηστικούς πράκτορες'! Η πίτα εξαφανίστηκε πολύ γρήγορα!

Λεμονόπιτα

Για τη ζύμη:
250g αλεύρι
125g βούτυρο ή μαργαρίνη
1 αυγό
20g ζάχαρη
1 πρέζα αλάτι

Για την κρέμα:
Ξύσμα & χυμός από 2 λεμόνια
2 αυγά
75g βούτυρο ή μαργαρίνη
20g corn flour
220g ζάχαρη

Βάλτε όλα τα συστατικά της ζύμης στο μπωλ του μίξερ και αναμίξτε μέχρις ότου ξεκολλήσει από τα τοιχώματα και γίνει μια μπάλα πάνω στο γάντζο.

Αφήστε στο ψυγείο 30’.

Απλώστε στο εσωτερικό μιας φόρμας διαμέτρου 24cm. Τρυπήστε τη ζύμη με ένα πιρούνι για να μη φουσκώσει.

Κτυπήστε τα αυγά με τη ζάχαρη, προσθέστε το βούτυρο λιωμένο και κτυπήστε το μείγμα να γίνει ομοιόμορφο.

Προσθέστε το χυμό των λεμονιών, μέσα στον οποίο έχετε διαλύσει το corn flour καθώς και το ξύσμα.

Ρίξτε την κρέμα πάνω στη ζύμη.

Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο για 30’-40’ στους 180°C με αέρα. Αν δείτε την επιφάνεια να σκουραίνει πολύ νωρίς, σκεπάστε την με αλουμινόχαρτο και ξαναφήστε την ανοιχτή για λίγο στο τέλος. Μην τη σκεπάζετε όμως αμέσως, οι υδρατμοί μπορεί να χαλάσουν την τάρτα.

Μπορείτε να γαρνίρετε την τάρτα σας με μαρέγκα και να την ξαναβάλετε σε δυνατό φούρνο για λίγο να «αρπάξει» και να πάρει ωραίο χρώμα, ή με σαντιγί.

Σημ.: Έχω την εντύπωση ότι είναι πιο δύσκολο να ανοίξει η ζύμη όταν έχει βγει απ'το ψυγείο, και έτσι νομίζω ότι την επόμενη φορά θα την ανοίξω και θα τη βάλω στη φόρμα και τότε θα τη βάλω στο ψυγείο. Επίσης, θα μείωνα λίγο τη θερμοκρασία μιας και ο φούρνος μου μού φάνηκε πολύ ζεστός στους 180°C στον αέρα.

Liz

Γαμήλια cupcakes―η συνταγή

Υποσχέθηκα να αναρτήσω τις συνταγές μου για τα κέικ που έφτιαξα για το γάμο. Η συνταγή μου είναι τόσο απλή που ενδεχομένως να σας απογοητεύσει.

Είναι από το βιβλίο συνταγών στο οποίο ανατρέχω οποτεδήποτε θέλω να φτιάξω κάτι που είναι δοκιμασμένο, χωρίς πιθανότητα αποτυχίας.


Είχε πρωτοεκδοθεί από το βρετανικό Milk Marketing Board το 1968, αναθεωρήθηκε ώστε να χρησιμοποιεί το μετρικό σύστημα το 1978 και μετά εκδόθηκε εκ νέου το 1992 για τη δεκαετία του '90. Η νέα έκδοση περιλαμβάνει συμβουλές για το πώς να γλυτώνεις χρόνο με το φούρνο μικροκυμάτων κλπ. Μπορείτε ακόμη να το βρείτε στο ίντερνετ˙ για παράδειγμα εδώ.
Έχει πολλές χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τα συστατικά, όπως τον τρόπο του να αγοράζεις το σωστό κομάτι κρέας...


περιγραφές οσπρίων...



και άλλα. Στην ενότητα της αρτοποιίας θα βρείτε συνταγές για όλα τα είδη πίτας, κέικ, ψωμιά και γευστικότατες συνταγές όπως αυτή...


Παρόλο που έχω πολλά βιβλία για cupcakes και συνταγές, επιλέγω αυτή την απλή συνταγή για τα γαμήλια κέικ επειδή γνωρίζω ότι πετυχαίνει και ξέρω ότι όποιοι τα φάνε συνήθως μουγκρίζουν από ικανοποίηση καθώς τα δαγκώνουν. Έτσι σας δίνω τη βασική συνταγή και μετά θα σας πω διαφορετικούς τρόπους για να την τροποποιήσετε.

Βασική συνταγή cupcake:
Φτιάχνει 12

100g βούτυρο
100g ζάχαρη
100g αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
2 αυγά

Κτυπήστε το βούτυρο και τη ζάχαρη μέχρι να γίνει το μίγμα ανοικτόχρωμο και κρεμώδες.
Προσθέστε τα αυγά ένα-ένα με περίπου μία κουταλιά της σούπας αλεύρι.
Προσθέτουμε το υπόλοιπο αλεύρι ανακατεύοντας πολύ ελαφρά.
Μοιράστε το μίγμα στις 12 θήκες cupcake και ψήστε σε ένα προ-θερμασμένο φούρνο στους 180° για 14-18'. Ο χρόνος θα ποικίλλει ανάλογα με το φούρνο σας και το αν χρησιμοποιείτε υποβοήθηση ανεμιστήρα ή όχι.

Αντισταθείτε την επιθυμία να τα παραψήσετε. Από τη στιγμή που θα τα βγάλετε από το φούρνο θα συνεχίσουν να ψήνονται για περίπου 1' ακόμη έτσι κι αλλιώς.

Για το cupcake λεμονιού: Προσθέστε στο μίγμα ένα με δύο κουταλάκια του γλυκού ξύσμα λεμονιού.

Για το cupcake σοκολάτας: Αντικαταστήστε 25g αλευριού με σκόνη κακάο (για τα γαμήλια cupcakes πρόσθεσα 25g τριμένης μαύρης σοκολάτας για να προσθέσω βάθος στη γεύση).

Η συνταγή είναι πολύ ευέλικτη. Μπορείτε να φτιάξετε κέικ καρότου, σταφίδας, σταγόνες σοκολάτας ή ο,τιδήποτε άλλο σας κάνει κέφι. Μπορείτε ακόμη να προσθέσετε χρωστικές στο κέικ αν θέλετε να τα κάνετε πιο ενδιαφέροντα για πιτσιρίκια, παρόλο που εγώ προτιμώ να αποφεύγω τα χρώματα και αντί αυτών προσθέτω τρούφα σοκολάτας ή κάτι παρόμοιο για διακόσμηση.


Η βασική συνταγή για το γλασάρισμα βουτυρόκρεμας είναι επίσης από το ίδιο βιβλίο.

100g βούτυρο
225g ζάχαρη άχνη, κοσκινισμένη
20ml γάλα
δύο σταγόνες εκχύλισμα βανίλιας

Κτυπήστε το βούτυρο, το γάλα και τη βανίλια μέχρι να γίνουν πολύ μαλακό μίγμα, και μετά κτυπήστε το με τη ζάχαρη.

Για το γάμο πρόσθεσα δύο σταγόνες κόκκινης χρωστικής (για να ταιριάζει με τη διακόσμηση της δεξίωσης) ανά τρεις ποσότητες γλάσου και πρόσθεσα τους κόκκους από τη βανίλια Μαδαγασκάρης.


Αυτή η βανίλια είναι μάλλον ακριβή να την αγοράσει κανείς στα μαγαζιά. Πρόσφατα είδα σε ένα supermarket να την έχουν €5 για μία! Φυσικά βοηθάει να έχεις μία Μαδαγασκανή φίλη (γεια σου C) που τελείως τυχαία επέστρεψε πρόσφατα με μία ποσότητα για την τρελή φίλη της με τα cupcakes!


Σημείωση: Αφού ξύσετε το εσωτερικό της βανίλιας, μπορείτε να τη βάλετε σε ένα βάζο με ζάχαρη και θα έχετε υπέροχη ζάχαρη βανίλια, πράγμα που είναι άψογο για όλα τα ψησίματά σας ή για τον καφέ σας, αν προσθέτετε ζάχαρη. Εγώ έχω πάντα ένα βάζο έτοιμο.


Εντάξει λοιπόν... η μυρωδιά της βανίλιας δεν περνάει στη φωτογραφία.

Για τα κέικ σοκολάτας πρόσθεσα 25g λιωμένης λευκής σοκολάτας στο γλάσο (αφού την αφήσετε πρώτα να κρυώσει). Χρησιμοποιώ λίγο λιγότερο γάλα όταν προσθέτω λιωμένη σοκολάτα.

Πάλι μπορείτε να κάνετε ένα σωρό παραλλαγές με αυτή τη συνταγή: Μπορείτε να την κάνετε γεύση εσπεριδοειδών με ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού, μπορείτε να προσθέσετε σκόνη εσπρέσσο, κακάο και πολλά άλλα.

Απολαύστε τους πειραματισμούς σας! Θυμηθείτε να μην τα παραψήσετε!

Επιζήσαμε! (μέρος δεύτερο)

Όπως είπα... ξημέρωσε Παρασκευή. Ήμουν αρκετά ήρεμη και δεν ανησυχούσα ιδιαίτερα˙ παρόλο που σχεδόν δεν είχα κοιμηθεί, ένιωθα καλά και ανυπόμονη. Τα είχα όλα οργανωμένα στο μυαλό μου. Είχα υπολογίσει χοντρικά πόση ώρα θα έπαιρνε. Θα άρχιζα αφού έφευγαν τα παιδιά για το σχολείο γύρω στις 8 και ό,τι ώρα τελειώναμε (είχα εκτιμήσει κατά τις 7 ή 8μμ) θα φορτώναμε τα αυτοκίνητα και θα φεύγαμε για να διανυκτερεύσουμε στα πεθερικά μου στο Φάληρο. Το πρωί του Σαββάτου ο Αλέξης θα πήγαινε τα cupcakes στο χώρο ενώ εγώ θα ρηλαξάριζα και θα πέρναγα τη μέρα κάνοντας τα μαλλιά μου και φτιάχνοντας τα νύχια μου και παίζοντας με τα μαλλάκια της Ολίβιας για να φτιάξω όμορφα για το γάμο. Όλα με μία υπέροχη αίσθηση ικανοποίησης ότι τα κέικ ήταν έτοιμα και στημένα στη θέση τους!

Ή τουλάχιστον, αυτό ήταν το σχέδιο.

Καθήσαμε για πρωινό και ενώ τρώγαμε, η Ολίβια άρχισε να παραπονιέται ότι την πονάει το κεφάλι της. Για την ακρίβεια, αρχικά είπε ότι την έτρωγε και δεν έδωσα πολλή σημασία. Ήταν, υπέθεσα, ένας ύπουλος τρόπος να αποφύγει να φάει μόνη της, ή να μη φάει καθόλου, πράγματα που προσπαθεί πού και πού. Καθώς οι υπόλοιποι τελειώναμε τα δημητριακά μας και αυτή ακόμη αργούσε, πρόσεξα ότι έτριβε το πρόσωπό της πολύ και τα μάτια της ήταν θολά. Συνήθως είναι φωτεινά και πετούν σπίθες, για να μην πω ότι είναι γεμάτα σκέρτσο. Έβαλα το χέρι μου στο μέτωπό της και ήταν ζεστή. Προσπαθώντας να παραμείνω αισιόδοξη είπα ότι ήταν που μόλις είχε σηκωθεί από το κρεβάτι. Σκεφτόμουν ότι απλώς δεν γινόταν να είναι άρρωστη σήμερα. Κανείς τους δεν είχε αρρωστήσει για μήνες.

Καθώς πλησίαζε η ώρα για το σχολείο ήταν πια προφανές ότι δεν ήταν απλώς ζεστή από το πάπλωμα. Πήγα στο ντουλάπι να βρω το θερμόμετρό μας που δεν είχε χρησιμοποιηθεί για πολύ καιρό για να δω περί τίνος επρόκειτο. Σχεδόν 38! Δεν είχε σχολείο για την Ολίβια.


Για πρώτη φορά άρχισα να ανησυχώ. Ήταν 8πμ. Δεν είχε ψηθεί ούτε ένα κέικ και είχαμε ένα παιδί που κολλάει πάνω σου όταν τα πράγματα πάνε καλά, και που θέλει συνεχώς αγκαλιά όταν δεν είναι καλά. Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να δώσουμε Depon και να την παραδώσουμε στη ζεστή αγκαλιά του παππού. Για μισή ώρα προσπαθούσαμε να την πείσουμε να πιει μόνη της το φάρμακο. Αποτύχαμε. Χρησιμοποιήσαμε άλλο φάρμακο το οποίο δεν είναι σωστό να αναφερθεί σε μπλογκ για cupcakes.

Ήταν σωτήριο το ότι ο παππούς ήταν μαζί μας εκείνη τη μέρα. Ευτυχώς που είχε αποφασίσει να έρθει την προηγούμενη νύχτα, γιατί διαφορετικά ποιός ξέρει πόσες ώρες θα πήγαιναν χαμένες. Ώρες που δεν είχαμε! Ο παππούς πρόσφερε μπόλικους περισπασμούς και ζεστές αγκαλιές. Ο πυρετός έπεφτε για 6 ώρες τη φορά, και αφού δεν είχε άλλα συμπτώματα, έτρωγε και έπινε καλά, αποφασίσαμε απλώς να έχουμε το νου μας. Στο μυαλό μου έφτιαξα κατάλογο με πιθανούς φίλους που θα μπορούσαν να την κρατήσουν αν τελικά δεν ερχόταν στο γάμο.

Τελικά άναψα το φούρνο λίγο πριν τις 9.

Την προηγούμενη νύχτα είχα αποφασίσει ότι θα χρησιμοποιούσα το μίξερ χειρός μιας και δεν είχα χρόνο να εξοικειωθώ με το επιτραπέζιο και δεν ήθελα να χάσω κι άλλο χρόνο, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι θα πήγαινα στο γάμο με το ένα μπράτσο πιο γυμνασμένο από το άλλο!


Ξεκινήσαμε με τα κέικ λεμόνι. Σύντομα είχαμε στήσει γραμμή παραγωγής. Η μία χαρούμενη βοηθός μου έσπαγε 6 αυγά τη φορά σε ένα μπωλ, έτριβε τη φλούδα λεμονιού, μέτραγε αλεύρι και ζάχαρη˙ ο άλλος χαρούμενος βοηθός έβαζε τις χάρτινες υποδοχές των cupcakes στα ταψιά και μετέφερε τα ζεστά κέικ στις σχάρες για να κρυώσουν. Παρόλο που ψήναμε 36 κέικ τη φορά και χρειάζονταν μόνο 15-17 λεπτά ψήσιμο, σύντομα αρχίσαμε να προπορευόμαστε του φούρνου και βρήκαμε λίγο χρόνο εδώ κι εκεί να καθήσουμε να ξεκουραστούν τα πόδια μας.

Λίγο πριν το μεσημέρι είχαμε σχεδόν ολοκληρώσει και τις 30 παρτίδες κέικ λεμόνι. Ξεκίνησα το στόλισμα με την κρέμα που είχα ετοιμάσει από βραδύς. Η μία βοηθός πρόσθετε το ζαχαρωτό λουλούδι σε κάθε κέικ, και ο άλλος τα τοποθετούσε προσεκτικά στα μικρά ροζ κυπελάκια και μετά στα κουτιά. Μετρώντας συνεχώς. Οι άλλοι βοηθοί, ο Αλέξης και ο πεθερός μου, είχαν τις δικές τους αποστολές.

Ο παππούς προσφέρθηκε να πάει να φέρει τον Φιν από το σχολείο και μαζί πήγαν να βρουν φαγητό να φέρουν. Μέχρι να επιστρέψουν είχαμε πια σβήσει το φούρνο. Τα μισά κέικ είχαν ψηθεί και αρκετά από αυτά ήταν γλασαρισμένα.

Κάναμε ένα πολύ αναγκαίο διάλειμμα για φαγητό...

Επιζήσαμε! (μέρος πρώτο)

Αυτό ήταν περιπέτεια!


Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι όλα πήγαν άψογα στο μέτωπο των cupcakes. Η μεγαλύτερη αγωνία μου ήταν η μεταφορά τους, αλλά δεν χρειαζόταν να ανησυχώ αφού όλα έφτασαν στο χώρο της τελετής σώα και αβλαβή.

Ναι, 725 cupcakes μπορούν να χωρέσουν σε ένα VW Passat!


Από πού ν'αρχίσω; Είχαμε αποφασίσει να φτιάξουμε δύο γεύσεις και την προηγούμενη εβδομάδα κάναμε τελική πρόβα για να καταλήξουμε στο στυλ. Οι τελικές γεύσεις ήταν:

Λεμόνι με κρέμα βουτύρου με βανίλια Μαδαγασκάρης (σε ροζ) με ένα χειροποίητο ζαχαρωτό λουλούδι˙ και

Μαύρη σοκολάτα με κρέμα λευκής σοκολάτας και μία σταγόνα σοκολάτας γάλακτος.








Προγραμμάτισα να ξεκινήσω την Πέμπτη το απόγευμα με την προετοιμασία του ροζ γλάσσου για τα κέικ λεμόνι, εφόσον αυτά θα γίνονταν πρώτα. Έβαλα τη μία άμοιρη βοηθό μου (τους καημένους τους φιλοξενούμενούς μας) να μετράει μεζούρες ζάχαρης άχνης και βουτύρου ώστε να είναι έτοιμες για να δουλέψω. Μας πήρε δύο ώρες να μετατρέψουμε τα 3 κιλά βουτύρου και τα πάνω από 6 κιλά ζάχαρη άχνη σε υπέροχο γλάσσο. Χρησιμοποιήσαμε ένα παλιό επιτραπέζιο μίξερ Kenwood της πεθεράς μου αλλά, καθώς δεν ήμουν εξοικειωμένη με αυτό, πιστεύω ότι μπορεί να μου'παιρνε λιγότερο χρόνο με το κανονικό μίξερ χειρός μου. Η νύφη μού είχε πει ότι το φόρεμά της θα ήταν ανοικτό ροζ αλλά δεν το είχα δει με τα μάτια μου, και όταν είδα το χρώμα του φορέματος και το χρώμα του γλάσσου δεν θα μπορούσα να είμαι πιο ικανοποιημένη! Δεν θα μπορούσαν να είχαν πετύχει περισσότερο!

Μόλις τα παιδιά πήγαν για ύπνο φτιάξαμε τα κουτιά και ετοιμάσαμε τα πρώτα υλικά για τα κέικ λεμόνι. Πλύναμε καλά τα λεμόνια που είχαμε κόψει από τη λεμονιά του κήπου στο Παλαιό Φάληρο.

Πήγαμε για ύπνο αρκετά αργά και εγώ τουλάχιστον δεν κοιμήθηκα καλά. Κάθε φορά που με έπαιρνε ο ύπνος ονειρευόμουν εκατοντάδες cupcakes!

Το πρωί της Παρασκευής ήρθε και το σχέδιό μου ήταν να δώσω στα παιδιά πρωινό, να τα στείλω ευτυχισμένα στο σχολείο και να αρχίσω δουλειά. Φυσικά τα πράγματα δεν πήγαν έτσι ακριβώς!

Συνεχίζεται...