Μηλόπιτα

Να κάτι άλλο που μου αρέσει να φτιάχνω. Μου αρέσει πολύ, μα πάρα πολύ, η μηλόπιτα. Πρόκειται για την παραδοσιακή μηλόπιτα. Αγγλικό στυλ. Η φρεσκοψημένη μηλόπιτα μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια, και ακόμη και σήμερα είναι ένα από τα αγαπημένα επιδόρπια του Μπαμπά μου, από αυτά που ψάχνει να βρει όταν βγούμε έξω για φαγητό.


Δυστυχώς, σε πολλά μέρη στην Αγγλία πλέον δεν προσφέρουν 'σπιτική' μηλόπιτα, και σου δίνουν κάτι που παράγεται μαζικά, το οποίο πραγματικά με σοκάρει. Αρχίζω να ακούγομαι σαν τον Γκόρντον Ράμσεϋ ή τον Έκτορα Μποτρίνι (χωρίς τις βρισιές φυσικά). Δεν είναι και τόσο δύσκολο να φτιάξει κανείς σπιτική μηλόπιτα. Προφανώς το ζήτημα είναι τα χρήματα, αυτό και οι κατεψυγμένες τηγανιτές πατάτες. Μην αρχίσω να μιλάω για ποιο λόγο εστιατόρια, που κατά τα λοιπά είναι πολύ καλά, προσφέρουν κατεψυγμένες πατάτες...



Εν πάσει περιπτώσει, έτσι μου αρέσει η μηλόπιτα. Να μην είναι πολύ γλυκιά. Πρέπει να είναι λίγο ξινή. Διπλή κρούστα. Χωρίς κανέλλα, ούτε σταφίδες. Σερβιρισμένη ζεστή με κρέμα, custard ή κρέμα παγωτό.

Δεν είμαι βέβαιη ότι η μηλόπιτα θα είναι στο καθημερινό μενού στο 'μαγαζί'. Σίγουρα θα είναι κάπου και σίγουρα θα είναι διαθέσιμη για ειδικές παραγγελίες.

Την ημέρα που έφτιαξα τη μηλόπιτα, έφτιαξα και αυτά τα σοκολατάκια. Δεν έγιναν όσο όμορφα θα ήθελα. Εν μέρει λόγω του ότι αυτοσχεδίαζα λιγάκι με τη συνταγή, και εν μέρει εξαιτίας της 'βοήθειας' από τη μικρότερη βοηθό μου.



Ήταν νόστιμα πάντως. Πολύ νόστιμα!

Μη χάσετε την επόμενη ανάρτηση. Ξεκινάμε κάτι νέο.