Showing posts with label μαρούλι. Show all posts
Showing posts with label μαρούλι. Show all posts

Sunday, January 10, 2010

Επιστρέψαμε!

Ξέρω, έχει περάσει καιρός! Tα παιδιά επέστρεψαν στο σχολείο επιτέλους. Τις τελευταίες μέρες συγκεντρώθηκα και άρχισα μια προσπάθεια να γίνω πιο οργανωμένη ως άτομο γενικά ώστε να εκτελέσω 'το σχέδιο' καλύτερα.

Είχαμε πολλούς επισκέπτες τις τελευταίες τρεις βδομάδες. Πρώτος ήρθε ο αδελφός μου από την Αγγλία για μια βδομάδα, και μετά οι Μαδαγασκανοί/Αθηναίοι φίλοι μας ήρθαν για ένα τετραήμερο. Μαγειρέψαμε, φάγαμε, ψήσαμε, περπατήσαμε, επισκεφθήκαμε άλλους φίλους και παίξαμε SCRABBLE με τα παιδιά! Είναι το νέο τους αγαπημένο παιχνίδι. Ο αδελφός μου έφερε επίσης μερικά πολύ ωραία βιβλία για τον Φιν, από το είδος που παίρνει λίγο παραπάνω χρόνο για να τα διαβάσεις. Του αρέσει ιδιαίτερα να διαβάζει ιστορίες στις οποίες πρέπει να περιμένεις το επόμενο κεφάλαιο για να μάθεις τι συμβαίνει μετά...

Τι έφτιαξα λοιπόν; Σας οφείλω κάτι με σοκολάτα, οπότε ιδού...


Τι το ιδιαίτερο έχουν, μπορεί να ρωτήσετε. Λοιπόν, για αρχή, περιέχουν αυτό...


και ύστερα υπάρχει και αυτό


Μέσα υπάρχει αυτό:


Ναι, είναι όλα γεμιστά κέικ. Ganache σοκολάτα. Τελικά, για να γίνουν τα κέικ της ζωής σας...


Βούτηξα μερικά στην υπόλοιπη ganache. Και WOW. Περισσότερα για αυτό σε ένα λεπτό.

Προσάρμοσα τη συνταγή της Deb στην Smitten Kitchen. Αν κάνετε μια γρήγορη αναζήτηση στο Google για Guinness και Bailey's θα βρείτε μπόλικες εκδόσεις της γεύσης αυτής.

Η ιδέα να τα βουτήξω μου ήρθε από την Kari της Retro Bakery. Μία ματιά στη σελίδα τους του μενού θα σας κάνει να ψάχνεστε για το πλησιέστερο γλύκισμα που μπορείτε να βρείτε.

Ήθελα εδώ και κάμποσο καιρό να δοκιμάσω αυτή τη συνταγή και αφού η συνταγή φτιάχνει 24 cupcakes έψαχνα ευκαιρία να τα φτιάξω όταν θα μπορούσα να δώσω αρκετά από αυτά σε άλλους! Πρέπει να ομολογήσω ότι παρόλο που τα κέικ είναι φανταστικά, κράτησα αμέσως μερικές σημειώσεις για το τι θα κάνω διαφορετικά την επόμενη φορά. Δε νομίζω ότι θα τα βάλω στο μενού ακριβώς όπως είναι, αλλά ίσως τα ίδια στοιχεία σε κάποιο διαφορετικό συνδυασμό.

Ο Ιανουάριος θα είναι γεμάτος μήνας. Θα πάω στη HO.RE.CA. (έκθεση για τις επιχειρήσεις ξενοδοχείων, εστιατορίων και café) στην Αθήνα στο τέλος του μήνα. Ευελπιστούμε ότι θα έχουμε υποβάλλει αίτηση για κάποιου είδους επιδότηση εντός του μηνός, και δουλεύουμε και το website. Τα πράγματα θα στραφούν πιο πολύ προς την κατεύθυνση της επιχείρησης! Πάντως θα συνεχίσω να ανεβάζω αναρτήσεις για το πόσο όμορφη είναι η ζωή στην επαρχία! Δεν μπορώ να μη το κάνω (όπως το ότι φύτεψα τα μαρουλάκια μου στον κήπο σήμερα το πρωί και ότι θα πάμε στην παραλία το απόγευμα με τα παιδιά για να μαζέψουμε κλαδιά που ρίχνει ο αέρας για το τζάκι).

Τέλος, ένα ευχαριστώ στην Gasteroplix και την Xanthi για το ότι μου απένειμαν ένα sunshine award! Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας. Το εκτιμώ πολύ. Μου είναι δύσκολο να επιλέξω πού να απονείμω εγώ, ειδικά εφόσον πολλά από τις υπέροχα μπλογκ που ακολουθώ τα έχουν ήδη λάβει, οπότε θα περιοριστώ να παραθέσω κάποια από εκείνα που τρελαίνομαι να διαβάζω...

Λοιπόν, εκτός από τις Συνταγές της Ασπρούλας και τη Γαστεροπλήξ που προανέφερα, απολαμβάνω τα εξής μπλογκ που σχετίζονται με το φαγητό:

Asterolila, Betty, Ivy, Maria, Cheryl, Eleftheria, Kiki, Niki, Συνταγές της Καρδιάς, Lila

Στην πραγματικότητα βλέπω πολλά άλλα μπλογκ επίσης, όχι όλα σχετικά με το φαγητό, πάρα πολλά για να τα αναφέρω εδώ. Απλώς αυτά είναι μία μικρή λίστα εκείνων που με κάνουν να μου τρέχουν τα σάλια οποτεδήποτα τα δω! Ορίστε λοιπόν, πάρτε ένα κέικ...


Σας αφήνω με αυτές τις σκέψεις για την ώρα. Σύντομα θα ανεβάσω και άλλες φωτογραφίες από μαγειρέματα όσο βρισκόμουν σε 'μπλογκοδιακοπές'.

Liz

Saturday, November 21, 2009

Η σαλατούλα μου

Ορίστε η σαλατούλα που έφτιαξα με το μαρούλι που καλλιέργησα (βρήκα) στο παρτέρι μου!


Ήταν ιδιαίτερα τρυφερό κι έτσι απλώς το χώρισα, πρόσθεσα ένα μικρό αγγουράκι σε φέτες, μερικά κυβάκια φέτα και λίγο αλάτι.

Για λάδι πρόσθεσα λίγο καταπληκτικό ελαιόλαδο που μου έδωσαν κάτι φίλοι από τα δέντρα τους στο Λυγουριό. Η γεύση του είναι εξαιρετική. Είναι σχεδόν κρεμώδες.

Μου λένε ότι το Λυγουριό είναι από τα λίγα μέρη με την ειδική άδεια για το λάδι τους. Θα χρειαστεί να το ερευνήσω λίγο περισσότερο αυτό, αλλά ίσως κάποιοι από τους αναγνώστες εδώ μπορούν να ρίξουν λίγο φως;

Πάντως η ετυμηγορία για την τελική σαλάτα ήταν απίστευτη. Παρόλο που το μαρουλάκι μου ήταν τόσο δα μικρό, και αντιστοιχούσαν μόνο μερικές πηρουνιές για τον καθένα μας.

Wednesday, November 18, 2009

Η πρώτη μου σπιτική καλλιέργεια!

Και τελείως τυχαία!

Όταν ζούσαμε στην Αθήνα είχα προσπαθήσει να καλλιεργήσω μερικές ποικιλίες μαρουλιού. Δεν άρχιζαν άσχημα, κατόπιν όμως προσβάλλονταν από διάφορα έντομα και όλα πέθαναν.

Χθες το απόγευμα, ενώ ήμουν στην πίσω αυλή του σπιτιού, αντιλήφθηκα αυτό σε μία από τις γλάστρες που είχα ντανιάσει μέχρι να ασχοληθώ μαζί τους.


Δεν είναι φοβερό; Ο ήλιος και η μπόλικη βροχή που είχαμε πρόσφατα γονιμοποίησαν και έθρεψαν παλιούς σπόρους οι οποίοι προφανώς δεν είχαν πιάσει στην Αθήνα.

Αυτό εγείρει το ερώτημα: τι θα συνέβαινε αν έσπερνα (απλώς ρίξιμο, χωρίς καθόλου φροντίδα) όλο το παρτέρι στο πίσω μέρος του σπιτιού; Οι κηπευτικές μου ικανότητες δείχνουν να βελτιώνονται όσο περισσότερο εγώ δεν κάνω απολύτως τίποτα!

Σαλάτα, κανείς;

Α, και στην περίπτωση που κάποιος αναρωτιέται, δεν έχω την παραμικρή ιδέα ποιά απ'όλες τις ποικιλίες που είχα φυτέψει είναι αυτή.