Ένας χρόνος!

Στις 31 Δεκεμβρίου γιορτάσαμε έναν ολόκληρο χρόνο από τότε που ανοίξαμε! Όλες και όλοι εσείς βέβαια που μας παρακολουθείτε στο blog γνωρίζετε ότι βρισκόμασταν στα σχέδια από τα τέλη του 2008 και γράφαμε στο blog από τις αρχές του 2009.


Μας πήρε άλλον έναν ολόκληρο μήνα για να γράψουμε εδώ, όμως τα καταφέραμε: Θα θέλαμε να πούμε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ευχαριστώ σε όλους μας τους πελάτες καθώς επίσης και όσες & όσους δεν είχαν την ευκαιρία να μας επισκεφθούν, που όμως μας υποστηρίζουν όλο αυτό το διάστημα! Ξέρετε εσείς ποιοι είστε :) Εννοείται ότι δεν θα τα καταφέρναμε χωρίς τη συνεχή υποστήριξη των οικογενειών μας. Τη δείχνουν με κάθε τρόπο.

Αυτή η πρώτη χρονιά ήταν γεμάτη συγκινήσεις, και παρόλο που όταν ανοίξαμε τα σύννεφα της κρίσης είχαν ήδη πυκνώσει, δεν γνωρίζαμε πόσο άσχημα θα πήγαιναν τα πράγματα για την οικονομία. Είναι πολλά εκείνα που δεν γνωρίζαμε όταν ανοίξαμε. Μάθαμε πολλά από τότε. Δεν θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε σε πιο δύσκολη εποχή κι όμως είμαστε ακόμη εδώ, άρα μάλλον κάτι κάνουμε καλά. Αυτό είναι ευχάριστο.


Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την περασμένη χρονιά ως εξουθενωτική, γεμάτη ανησυχίες και πιέσεις, με προκλήσεις που δοκιμάζουν τα νεύρα. Θα ήταν όλα αλήθεια και όμως θα μπορούσα επίσης να την περιγράψω ως συναρπαστική, χρονιά που σε γεμίζει, γεμάτη πλάκα και ικανοποίηση. Ίσως απλώς να πρέπει να πω ότι ήταν μια χρονιά σκληρής δουλειάς που όμως άξιζε τον κόπο.


Δεν θα αρνηθώ ότι ήταν σκληρή και για τα παιδιά. Τους ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να συνηθίσουν τη νέα μας ρουτίνα˙ τώρα πια όμως, αν και βαριούνται πού και πού, τους αρέσει πολύ το ότι έχουμε το μαγαζί μας με cupcakes και ανυπομονούν να μεγαλώσουν αρκετά για να βοηθούν (εκτός από το να γκαρίζουν 'CU•STO•MERS' καθώς μπαίνει κάποιος και επίσης να αυτοδιορίζονται παρατηρητές που χαιρετούν με ευλαβική συνέπεια τα τοπικά τρενάκια για να προσελκύσουν την προσοχή των επιβατών, πράγματα τα οποία κάνουν ήδη...).


Για το 2012 θέλουμε να συνεχίσουμε να επεκτείνουμε την πελατειακή μας βάση. Σας ακούμε προσεκτικά όταν μας λέτε να ανοίξουμε στην Αθήνα και αναζητούμε τρόπο ώστε να μπορείτε να έχετε τα cupcakes σας αν δεν μπορείτε να φτάσετε σ'εμάς. Από τα μεγαλύτερα μαθήματα του 2011 ήταν η υπομονή. Πολλή υπομονή!

Και πάλι ευχαριστούμε!

Liz Cupcakes

Η επέτειός μας και open-house στο café!

Ήρθε πάλι αυτή η εποχή του χρόνου παρόλο που δεν το συνειδητοποιήσαμε με όλα που συμβαίνουν με το café!

Θυμάστε πέρσυ; Το επετειακό μας μπισκότο για τη 19η επέτειο;


Και το κέικ;



Ναι, πέρσυ ήταν η 19η επέτειός μας και είχα γράψει: «Καλή μας Επέτειο! Η επόμενη είναι το μεγάλο 20! Μήπως πρέπει να ξεκινήσω τις προετοιμασίες από τώρα;»

Χμμ. Τι να πω. Δεν περίμενα ότι η επέτειός μας θα ήταν τόσο κοντά στο άνοιγμα του café! Για να το γιορτάσουμε θα έχουμε open-house στις 26 του μηνός. Θα προσφέρουμε 200 mini cupcakes! Περιμέναμε να είναι έτοιμα τα καθιστικά μας για να κάνουμε τα Μεγάλα Εγκαίνιά μας και υπάρχει μια πιθανότητα τελικά τα έπιπλα να είναι στη θέση τους μέχρι τις 26, όμως, είτε έχουν έρθει είτε όχι, εμείς θα γιορτάσουμε την 20η μας Επέτειο με φίλους και πελάτες!

Ίσως κάποιοι από εσάς να σχεδιάζετε μονοήμερη εκδρομή στο Ναύπλιο και αν ναι, θα χαρούμε να σας δούμε!

Liz Cupcakes

Γαμήλια επέτειος ― Δώρο

Ο Αλέξης κι εγώ σήμερα έχουμε επέτειο γάμου! 19 χρόνια! Συνήθως αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατό να έχουν περάσει 19 χρόνια, αλλά όταν αναλογιστώ όλα όσα έχουμε κάνει, τα μέρη που πήγαμε και τα μέρη που ζήσαμε, τότε συνειδητοποιώ ότι όντως είναι 19 χρόνια. Ο χρόνος άρχισε στ'αλήθεια να τρέχει με την προσθήκη του γιου μας πριν 7 χρόνια, και της κόρης μας, το 2006.

Για να το γιορτάσουμε έφτιαξα αυτό:


Η ιδέα μου ήρθε από την φανταστική Bakerella. Την τροποποίησα λίγο. Εν μέρει επειδή το ήθελα, εν μέρει επειδή δεν είχα άλλη επιλογή. Πρώτα πρώτα, το έκανα millionaire's shortbread, προσθέτοντας καραμέλα πάνω από τη βάση μπισκότου αντί για butterscotch chips.



Επίσης χρειάστηκε να αυτοσχεδιάσω με το μοτίβο των M&M αφού η φόρμα μου είναι λίγο μικρότερη από αυτή που χρησιμοποίησε η Bakerella. Αυτό, καθώς επίσης ότι στην Αμερική μπορείς να αγοράσεις τα M&M ανά χρώμα, που δεν γίνεται εδώ. Προσπάθησα όσο καλύτερα μπορούσα να ταξινομήσω δύο τεράστια πακέτα ανά χρώμα και μετά έπαιξα με ένα κομάτι χαρτί για να στήσω το σχέδιο. Την επόμενη φορά ίσως δοκιμάσω με εκείνα τα μικρά πακετάκια smarties, παρόλο που δεν είμαι σίγουρη ότι θα αντέξω να ξανακάνω το διαχωρισμό σε χρώματα :)



Δεν κατάφερα το εφέ φωτεινής επιγραφής της Bakerella, όμως, γενικά, πιστεύω ότι δεν είναι κακό. Για να είμαι ειλικρινής, το millionaire's shortbread δεν χρειάζεται βελτίωση με M&Ms, αλλά είναι ένας ωραίος τρόπος να γράψεις ένα μηνυματάκι.


Σε περίπτωση που κάποιος θέλει να αναπαράγει αυτό το τεράστιο cookie, χαρίζω μία από αυτές τις φόρμες σε σχήμα καρδιάς! Δούλεψε μια χαρά για το cookie και βγήκε και εύκολα. Επίσης είναι αρκετά βαθιά για να κάνετε κέικ ή κάποιο άλλο είδος γλυκής ή αλμυρής τάρτας.


Αν θέλετε μια ευκαιρία να την αποκτήσετε, απλώς αφήστε ένα μήνυμα αναφέροντας ποιό ποτό προτιμάτε όταν τρώτε κέικ. Τσάι, καφέ, σαμπάνια; Έχετε μέχρι το βράδυ του Σαββάτου για σχόλια, και μετά θα ανακοινώσουμε νικήτρια την Κυριακή.

Καλή μας Επέτειο! Η επόμενη είναι το μεγάλο 20! Μήπως πρέπει να ξεκινήσω τις προετοιμασίες από τώρα;

Liz

Cupcake Χουρμάς & Καρύδι με/χωρίς καραμέλα

Για κάμποσο καιρό τώρα προσπαθώ να βρω χρόνο για να δοκιμάσω μερικές νέες γεύσεις ή άλλες που δεν έχω φτιάξει για πολύ χρόνο. Τελικά συνειδητοποίησα ότι απλώς δεν πρόκειται να βρω το χρόνο και έτσι πρέπει απλώς να ξεκινήσω και να το κάνω. Άρχισα μία λίστα και θα προσπαθήσω να κάνω μια-δυο γεύσεις την εβδομάδα. Το γράφω εδώ ώστε να αναγκαστώ να το κάνω.


Αυτό είναι cupcake Χουρμάς και Καρύδι.


Είναι ένα πιο βαρύ κέικ φρούτου (αλλά με την καλή έννοια) και όταν ψήνεται η μυρωδιά στην κουζίνα είναι υπέροχη.


Πρόσθεσα λίγη καραμέλα σε μερικά. Ήταν καλό.


Και για άλλα, αφήνω τη διακόσμηση να μιλήσει μόνη της.

Οι καλεσμένοι μου του σαββατοκύριακου ενέκριναν.

Σημείωση: Καθώς θα αναρτώ αυτές τις νέες γεύσεις δυστυχώς δεν θα περιλαμβάνω τις συνταγές εκτός και αν τις βασίζω σε συνταγή που βρήκα στο ίντερνετ, οπότε φυσικά θα αναφέρω την πηγή τους. Το ίντερνετ είναι γεμάτο από συνταγές! Για προφανείς λόγους θα ήθελα να κρατήσω μερικά μυστικά!

Προσεχώς: Κάτι με σοκολάτα!

Επιζήσαμε! (μέρος δεύτερο)

Όπως είπα... ξημέρωσε Παρασκευή. Ήμουν αρκετά ήρεμη και δεν ανησυχούσα ιδιαίτερα˙ παρόλο που σχεδόν δεν είχα κοιμηθεί, ένιωθα καλά και ανυπόμονη. Τα είχα όλα οργανωμένα στο μυαλό μου. Είχα υπολογίσει χοντρικά πόση ώρα θα έπαιρνε. Θα άρχιζα αφού έφευγαν τα παιδιά για το σχολείο γύρω στις 8 και ό,τι ώρα τελειώναμε (είχα εκτιμήσει κατά τις 7 ή 8μμ) θα φορτώναμε τα αυτοκίνητα και θα φεύγαμε για να διανυκτερεύσουμε στα πεθερικά μου στο Φάληρο. Το πρωί του Σαββάτου ο Αλέξης θα πήγαινε τα cupcakes στο χώρο ενώ εγώ θα ρηλαξάριζα και θα πέρναγα τη μέρα κάνοντας τα μαλλιά μου και φτιάχνοντας τα νύχια μου και παίζοντας με τα μαλλάκια της Ολίβιας για να φτιάξω όμορφα για το γάμο. Όλα με μία υπέροχη αίσθηση ικανοποίησης ότι τα κέικ ήταν έτοιμα και στημένα στη θέση τους!

Ή τουλάχιστον, αυτό ήταν το σχέδιο.

Καθήσαμε για πρωινό και ενώ τρώγαμε, η Ολίβια άρχισε να παραπονιέται ότι την πονάει το κεφάλι της. Για την ακρίβεια, αρχικά είπε ότι την έτρωγε και δεν έδωσα πολλή σημασία. Ήταν, υπέθεσα, ένας ύπουλος τρόπος να αποφύγει να φάει μόνη της, ή να μη φάει καθόλου, πράγματα που προσπαθεί πού και πού. Καθώς οι υπόλοιποι τελειώναμε τα δημητριακά μας και αυτή ακόμη αργούσε, πρόσεξα ότι έτριβε το πρόσωπό της πολύ και τα μάτια της ήταν θολά. Συνήθως είναι φωτεινά και πετούν σπίθες, για να μην πω ότι είναι γεμάτα σκέρτσο. Έβαλα το χέρι μου στο μέτωπό της και ήταν ζεστή. Προσπαθώντας να παραμείνω αισιόδοξη είπα ότι ήταν που μόλις είχε σηκωθεί από το κρεβάτι. Σκεφτόμουν ότι απλώς δεν γινόταν να είναι άρρωστη σήμερα. Κανείς τους δεν είχε αρρωστήσει για μήνες.

Καθώς πλησίαζε η ώρα για το σχολείο ήταν πια προφανές ότι δεν ήταν απλώς ζεστή από το πάπλωμα. Πήγα στο ντουλάπι να βρω το θερμόμετρό μας που δεν είχε χρησιμοποιηθεί για πολύ καιρό για να δω περί τίνος επρόκειτο. Σχεδόν 38! Δεν είχε σχολείο για την Ολίβια.


Για πρώτη φορά άρχισα να ανησυχώ. Ήταν 8πμ. Δεν είχε ψηθεί ούτε ένα κέικ και είχαμε ένα παιδί που κολλάει πάνω σου όταν τα πράγματα πάνε καλά, και που θέλει συνεχώς αγκαλιά όταν δεν είναι καλά. Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να δώσουμε Depon και να την παραδώσουμε στη ζεστή αγκαλιά του παππού. Για μισή ώρα προσπαθούσαμε να την πείσουμε να πιει μόνη της το φάρμακο. Αποτύχαμε. Χρησιμοποιήσαμε άλλο φάρμακο το οποίο δεν είναι σωστό να αναφερθεί σε μπλογκ για cupcakes.

Ήταν σωτήριο το ότι ο παππούς ήταν μαζί μας εκείνη τη μέρα. Ευτυχώς που είχε αποφασίσει να έρθει την προηγούμενη νύχτα, γιατί διαφορετικά ποιός ξέρει πόσες ώρες θα πήγαιναν χαμένες. Ώρες που δεν είχαμε! Ο παππούς πρόσφερε μπόλικους περισπασμούς και ζεστές αγκαλιές. Ο πυρετός έπεφτε για 6 ώρες τη φορά, και αφού δεν είχε άλλα συμπτώματα, έτρωγε και έπινε καλά, αποφασίσαμε απλώς να έχουμε το νου μας. Στο μυαλό μου έφτιαξα κατάλογο με πιθανούς φίλους που θα μπορούσαν να την κρατήσουν αν τελικά δεν ερχόταν στο γάμο.

Τελικά άναψα το φούρνο λίγο πριν τις 9.

Την προηγούμενη νύχτα είχα αποφασίσει ότι θα χρησιμοποιούσα το μίξερ χειρός μιας και δεν είχα χρόνο να εξοικειωθώ με το επιτραπέζιο και δεν ήθελα να χάσω κι άλλο χρόνο, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι θα πήγαινα στο γάμο με το ένα μπράτσο πιο γυμνασμένο από το άλλο!


Ξεκινήσαμε με τα κέικ λεμόνι. Σύντομα είχαμε στήσει γραμμή παραγωγής. Η μία χαρούμενη βοηθός μου έσπαγε 6 αυγά τη φορά σε ένα μπωλ, έτριβε τη φλούδα λεμονιού, μέτραγε αλεύρι και ζάχαρη˙ ο άλλος χαρούμενος βοηθός έβαζε τις χάρτινες υποδοχές των cupcakes στα ταψιά και μετέφερε τα ζεστά κέικ στις σχάρες για να κρυώσουν. Παρόλο που ψήναμε 36 κέικ τη φορά και χρειάζονταν μόνο 15-17 λεπτά ψήσιμο, σύντομα αρχίσαμε να προπορευόμαστε του φούρνου και βρήκαμε λίγο χρόνο εδώ κι εκεί να καθήσουμε να ξεκουραστούν τα πόδια μας.

Λίγο πριν το μεσημέρι είχαμε σχεδόν ολοκληρώσει και τις 30 παρτίδες κέικ λεμόνι. Ξεκίνησα το στόλισμα με την κρέμα που είχα ετοιμάσει από βραδύς. Η μία βοηθός πρόσθετε το ζαχαρωτό λουλούδι σε κάθε κέικ, και ο άλλος τα τοποθετούσε προσεκτικά στα μικρά ροζ κυπελάκια και μετά στα κουτιά. Μετρώντας συνεχώς. Οι άλλοι βοηθοί, ο Αλέξης και ο πεθερός μου, είχαν τις δικές τους αποστολές.

Ο παππούς προσφέρθηκε να πάει να φέρει τον Φιν από το σχολείο και μαζί πήγαν να βρουν φαγητό να φέρουν. Μέχρι να επιστρέψουν είχαμε πια σβήσει το φούρνο. Τα μισά κέικ είχαν ψηθεί και αρκετά από αυτά ήταν γλασαρισμένα.

Κάναμε ένα πολύ αναγκαίο διάλειμμα για φαγητό...

Επιζήσαμε! (μέρος πρώτο)

Αυτό ήταν περιπέτεια!


Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι όλα πήγαν άψογα στο μέτωπο των cupcakes. Η μεγαλύτερη αγωνία μου ήταν η μεταφορά τους, αλλά δεν χρειαζόταν να ανησυχώ αφού όλα έφτασαν στο χώρο της τελετής σώα και αβλαβή.

Ναι, 725 cupcakes μπορούν να χωρέσουν σε ένα VW Passat!


Από πού ν'αρχίσω; Είχαμε αποφασίσει να φτιάξουμε δύο γεύσεις και την προηγούμενη εβδομάδα κάναμε τελική πρόβα για να καταλήξουμε στο στυλ. Οι τελικές γεύσεις ήταν:

Λεμόνι με κρέμα βουτύρου με βανίλια Μαδαγασκάρης (σε ροζ) με ένα χειροποίητο ζαχαρωτό λουλούδι˙ και

Μαύρη σοκολάτα με κρέμα λευκής σοκολάτας και μία σταγόνα σοκολάτας γάλακτος.








Προγραμμάτισα να ξεκινήσω την Πέμπτη το απόγευμα με την προετοιμασία του ροζ γλάσσου για τα κέικ λεμόνι, εφόσον αυτά θα γίνονταν πρώτα. Έβαλα τη μία άμοιρη βοηθό μου (τους καημένους τους φιλοξενούμενούς μας) να μετράει μεζούρες ζάχαρης άχνης και βουτύρου ώστε να είναι έτοιμες για να δουλέψω. Μας πήρε δύο ώρες να μετατρέψουμε τα 3 κιλά βουτύρου και τα πάνω από 6 κιλά ζάχαρη άχνη σε υπέροχο γλάσσο. Χρησιμοποιήσαμε ένα παλιό επιτραπέζιο μίξερ Kenwood της πεθεράς μου αλλά, καθώς δεν ήμουν εξοικειωμένη με αυτό, πιστεύω ότι μπορεί να μου'παιρνε λιγότερο χρόνο με το κανονικό μίξερ χειρός μου. Η νύφη μού είχε πει ότι το φόρεμά της θα ήταν ανοικτό ροζ αλλά δεν το είχα δει με τα μάτια μου, και όταν είδα το χρώμα του φορέματος και το χρώμα του γλάσσου δεν θα μπορούσα να είμαι πιο ικανοποιημένη! Δεν θα μπορούσαν να είχαν πετύχει περισσότερο!

Μόλις τα παιδιά πήγαν για ύπνο φτιάξαμε τα κουτιά και ετοιμάσαμε τα πρώτα υλικά για τα κέικ λεμόνι. Πλύναμε καλά τα λεμόνια που είχαμε κόψει από τη λεμονιά του κήπου στο Παλαιό Φάληρο.

Πήγαμε για ύπνο αρκετά αργά και εγώ τουλάχιστον δεν κοιμήθηκα καλά. Κάθε φορά που με έπαιρνε ο ύπνος ονειρευόμουν εκατοντάδες cupcakes!

Το πρωί της Παρασκευής ήρθε και το σχέδιό μου ήταν να δώσω στα παιδιά πρωινό, να τα στείλω ευτυχισμένα στο σχολείο και να αρχίσω δουλειά. Φυσικά τα πράγματα δεν πήγαν έτσι ακριβώς!

Συνεχίζεται...

Πολλά, πολλά λουλούδια από ζάχαρη

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα τα καλά σας λόγια και τις ευχές για το ζευγάρι! Ευελπιστώ ότι θα έχουμε μερικές καλές φωτογραφίες τόσο της νύφης και του γαμπρού όσο και των cupcakes να μοιραστούμε την άλλη βδομάδα!


Χθες το πρωί άρχισα δουλειά με τα λουλούδια από ζάχαρη των γαμήλιων cupcakes. Είναι μικρά λουλουδάκια από ζαχαρόπαστα, και απλώς τα πασπάλισα με φαγώσιμη χρυσόσκονη για να πάρω λίγο την πολλή ασπρίλα τους.


Δεν πήραν πολύ χρόνο με το μικρό εργαλείο που βλέπετε στη φωτογραφία. Τα περισσότερα καταστήματα ειδών ζαχαροπλαστικής τέχνης στο ίντερνετ έχουν τέτοιους κόπτες. Είναι καλύτερο αν βρείτε το είδος με το εξάρτημα που πιέζει και αφαιρεί το λουλούδι με μια κίνηση. Μετά χρησιμοποιείστε το εργαλείο με τη σφαιρική απόληξη για να τα βαθουλώσετε λίγο και να τα κάνετε λιγάκι πιο τρισδιάστατα.


Μόνο 350 cupcakes θα έχουν λουλούδια. Οι ώμοι μου πονάνε μονάχα λίγο! Στην πραγματικότητα ήταν αρκετά ευχάριστη εργασία μιας και είχα ησυχία με τα μπουμπουκάκια μου στο σχολείο. Η αγαπημένη μου ώρα της ημέρας.


Αργότερα θα πάω για τα υπόλοιπα υλικά που χρειάζομαι. Το πρωί παρά λίγο να αγοράσω διπλάσια ποσότητα βουτύρου απ'ό,τι χρειαζόμουν. Ούπς!

Μίλησα με την οργανώτρια του γάμου λίγο νωρίτερα και συζητήσαμε πώς θα στηθούν, και εάν θα ήταν καλή ιδέα να έχουμε ένα πύργο cupcakes για τους καλεσμένους της δεξίωσης αργότερα. Μου ακούγεται καλό :P

Κανόνισα τι θα φορέσουμε.

Liz

Μία πρόκληση

Ιδού λοιπόν. Ο κουνιάδος μου παντρεύεται (δηλ. νυμφεύεται) το Σάββατο. Η μέλλουσα συνυφάδα μου μού ζήτησε λίγο περισσότερο από πριν μια βδομάδα αν θα μπορούσα να ετοιμάσω ένα κέρασμα για τους καλεσμένους. 700 cupcakes!

Είναι ένας μάλλον μεγάλος αριθμός κέικ για να βγουν από μια οικιακή κουζίνα. Το κτήμα που θα γίνει η δεξίωση είναι μακριά. Με τρομάζει λίγο. Παρόλα αυτά είμαι σίγουρη ότι μπορώ να το κάνω. Εδώ θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμα ένας έξτρα καταψύκτης, ένα kitchen-aid και ένα βαν! Κάτι θα σκεφτούμε! (αν η ανάρτηση που θα κάνω κατόπιν εορτής απαιτεί τη χρήση του tag 'αποτυχία' εγώ θα αποσυρθώ οριστικά από την παρασκευή cupcakes.)

Δεν θα είναι πολύ μεγάλα, και μάλλον μόνο σε δύο γεύσεις. Προς το παρόν δεν πρόκειται να δώσω άλλα κλου.

Έχω άλλες ανησυχίες: τι θα φορέσω!

Αυτό, καθώς και το ότι έχουμε επισκέψεις στο σπίτι αυτή την εβδομάδα.