Φωτογραφίες (για όσους διαθέτουν αίσθηση του Μού-μορ)

Πριν από λίγους μήνες όταν ακόμη ψάχναμε για μέρος να μείνουμε στο Ναύπλιο κατεβήκαμε αρκετές φορές αυθημερόν, και μια-δυο φορές μείναμε για δύο νύχτες.

Σε μία από αυτές τις περιπτώσεις πέσαμε πάνω σ'αυτό στο δρόμο από Κόρινθο προς Ναύπλιο.


Σε περίπτωση που δεν το διακρίνατε, να'το και πιο κοντά:


Τα παιδιά το βρήκαν ιδιαίτερα αστείο. Το ίδιο κι εμείς, τόσο που πήγαμε λίγο πιο σιγά για να περάσει μπροστά και πάλι η αγελάδα και να τη φωτογραφίσει ο Αλέξης.

Μετά από αυτό, και δεν σας κάνω καθόλου πλάκα, αφού ξαναπροσπεράσαμε το αγροτικό και πάλι, μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω στον ίδιο δρόμο, πέσαμε πάνω σ'αυτό το αυτοκίνητο!


Πάλι, αν παρ'ελπίδα δεν το διακρίνατε, να'το και πιο κοντά:


Το οποίο βρήκαμε ακόμη πιο αστείο. Τόσο που για άλλη μια φορά επιβραδύναμε λίγο το αυτοκίνητό μας για να τραβήξουμε τη δική του φωτογραφία.

Ok. Φτάνει πια με τα χαζά αστεία με τα ΜΟΥ. Κάποιοι μπορεί να βιαστούν να πουν 'Μόνο στην Ελλάδα' και ομολογώ ότι μπήκα στον πειρασμό να ονομάσω έτσι την ανάρτηση, αλλά μετά είμαι βέβαιη ότι αν το έκανα, κάποιοι θα μου έλεγαν ότι είχαν δει κάτι παρόμοιο κάπου αλλού!

Μία πρόκληση

Ιδού λοιπόν. Ο κουνιάδος μου παντρεύεται (δηλ. νυμφεύεται) το Σάββατο. Η μέλλουσα συνυφάδα μου μού ζήτησε λίγο περισσότερο από πριν μια βδομάδα αν θα μπορούσα να ετοιμάσω ένα κέρασμα για τους καλεσμένους. 700 cupcakes!

Είναι ένας μάλλον μεγάλος αριθμός κέικ για να βγουν από μια οικιακή κουζίνα. Το κτήμα που θα γίνει η δεξίωση είναι μακριά. Με τρομάζει λίγο. Παρόλα αυτά είμαι σίγουρη ότι μπορώ να το κάνω. Εδώ θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμα ένας έξτρα καταψύκτης, ένα kitchen-aid και ένα βαν! Κάτι θα σκεφτούμε! (αν η ανάρτηση που θα κάνω κατόπιν εορτής απαιτεί τη χρήση του tag 'αποτυχία' εγώ θα αποσυρθώ οριστικά από την παρασκευή cupcakes.)

Δεν θα είναι πολύ μεγάλα, και μάλλον μόνο σε δύο γεύσεις. Προς το παρόν δεν πρόκειται να δώσω άλλα κλου.

Έχω άλλες ανησυχίες: τι θα φορέσω!

Αυτό, καθώς και το ότι έχουμε επισκέψεις στο σπίτι αυτή την εβδομάδα.